၉၀% ပရိုမိုးရွင္းေလယာဥ္လက္မွတ္

က်ေနာ္လူငယ္ေခတ္တြင္ ႏိုင္ငံျခားသြားေလယာဥ္ ကိုေတာ္ရံုတန္ရံု စီးႏိုင္သည့္ အေျခအေနမရိွပါ။ ႏိုင္ငံျခား သြားရသည္ႏွင့္ တစ္ရပ္ကြက္လံုး၊ တစ္ၿမိဳ႕လံုးသိေသာအေျခအေနမ်ိဳးျဖစ္ေနသည္။ အမ်ားအားျဖင့္ သြား လာရသူမ်ားမွာ သေဘၤာသားအလုပ္၊ ပညာေတာ္သင္ မ်ားသာရိွသည္။ မွတ္မွတ္ရရ က်ေနာ္၏ပထမဆံုး ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ (Passport) နံပါတ္သည္ ေထာင္ဂဏာန္းသာရိွပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ေက်းဇူးေတာ္ ျဖင့္ ထူးထူးျခားျခား ေလယာဥ္စီးခဲ့ရသည့္အေတြ႔အႀကံဳ ကိုဘယ္ေတာ့မွမေမ့။



ေလယာဥ္စီးသည့္အခါတြင္ လိုက္နာရသည့္စည္းကမ္းမ်ားရိွပါသည္။ ေလယာဥ္မွတ္ရိွၿပီး ေလယာဥ္ေပၚ ေရာက္တိုင္း ကိုယ္ေနျခင္သလို ေနလို႔မရ၊ စီးခ်င္သလိုစီးလို႔မရပါ။ သတ္မွတ္ထားသည့္ခံုမွာသာအရင္ထိုင္ရ ၿပီး လက္ဆြဲပစၥည္းမ်ားကိုလည္း ထားျခင္သလိုထား၍မရ၊ သတ္မွတ္ထားသည့္ေနရာတြင္သာထားလို႔ရ သည္။ ခါးပတ္ရန္မီးလင္းေနလွ်င္ ခါးပတ္ပတ္ထားရၿပီး ထိုင္ခံုေနာက္ေက်ာမွီမ်ားကိုတည့္ မတ္စြာထားရပါ သည္။ ခါးပတ္ရန္ေလယာဥ္မယ္၏ေျပာၾကားခ်က္ကို မလိုက္နာေသာခရီးသည္ကို ေလဆိပ္ထဲျပန္လွည့္လာ ၿပီး ရဲမ်ားတက္လာကာ အဆိုပါခရီးသည္ကို ဆြဲခ်ၿပီးမွ ေလယာဥ္ ခရီးဆက္သည္ကိုေတြ႔ႀကံဳဘူးပါသည္။ 

လက္ကိုင္ဖုန္း (Mobile phone) ပိတ္ရန္ ေလယာဥ္မယ္၏ေတာင္းဆိုခ်က္ကို မလိုက္နာေသာ ခရီးသည္ တစ္ဦး ကိုအဂၤလန္တရားရံုးမွ ေထာင္ ၂ႏွစ္ခြဲခ်သည့္အေၾကာင္း ႏိုင္ငံျခားသတင္းစာတြင္ ဖတ္ခဲ့ဘူးပါသည္။


ေလယာဥ္စီးရာတြင္ လိုက္နာရမည့္စည္းကမ္းခ်က္၊ ဥပေဒ မ်ားကို ေလယာဥ္လက္မွတ္တြင္ ေရးထားေလ့ ရိွၿပီး ယခုခ်ိန္တြင္ လိုက္နာရမည့္ စည္းကမ္းဥပေဒသည္ အရင္ကအခ်ိန္ေတြထက္ မ်ားလာတာကို သတိ ထားမိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ရိွေသာ္လည္း သတ္မွတ္ထားေသာ စည္းကမ္းဥပေဒ ကိုမ လိုက္နာပါက ေလယာဥ္စီး၍မရေၾကာင္း နားလည္ရပါသည္။ စစ္မက္ျဖစ္ပြါးျမန္မာနယ္စပ္မွ စစ္ေဘးေရွာင္ ရြာသူရြာသားမ်ားမွ အဖြားတဦးကို ေတြ႔ဖူးပါသည္။ UNHCR အစီအစဥ္ျဖင့္ ၄င္းစစ္ေျပးဒုကၡသည္မ်ား ကို တတိယႏိုင္ငံသို႔ပို႔ေဆာင္ရန္အလွည့္က်ေရာက္ေသာအခါ ၄င္းအဖြါးမွ မသြားႏိုင္ေၾကာင္း ျငင္းဆိုခဲ့ပါသည္။ ညွင္းဆိုေသာအေၾကာင္းအရင္းကိုေမးေသာ္ အဖြါးက-


“ ေလယာဥ္ပ်ံေပၚမွေဆးလိပ္ေသာက္လို႔မရေတာ့မသြါးႏိုင္ဘူး။ ၿပီးေတာ့သြါးရမွာက အေမရိကန္

ႏိုင္ငံဆိုေတာ့ ၁၀ နာရီေက်ာ္ေလယာဥ္စီးရမွာ၊ ဒါေၾကာင့္မသြားႏိုင္ဘူး၊ ”


အဖြါးလိုဘဲ အလွည့္က်ေသာ္လည္း တတိယႏိုင္ငံသြါးရန္ညွင္းဆန္ေသာ လူတစ္ခ်ဳိ႕ကိုလည္းေတြ႔ရပါသည္။ သူတို႕၏အၾကာင္းျပခ်က္မွာ-


“ ႏိုင္ငံျခားမွာက စည္းကမ္းတင္းက်ပ္တယ္။ ဥပေဒလည္းတင္းက်ပ္တယ္။ အဲဒါ ေၾကာင့္မသြား

ျခင္ဘူး”


ဗီစာ၊ ေလယာဥ္လက္မွတ္အလကားရေသာ္လည္း စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း မလိုက္ႏိုင္ဘဲေနရစ္ခဲ့ေသာ သူတို႔၏ ဘ၀သည္ ဆင္းဆင္းရဲရဲႏွင့္အခက္ခဲျပသာနာၾကားတြင္ရုန္းကန္လႈပ္ရွားေနရပါေတာ့သည္။ တစ္ဖက္တြင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံကို ေရာက္ရိွဖို႔ က်ပ္ေငြ သိန္းရာခ်ီ အကုန္က်ခံေသာ လူမ်ားကိုလည္းေတြ႔ခဲ့ဖူးပါသည္။


တိုေတာင္းလွေသာ ေလာကအသက္တာသည္ အခက္အခဲမ်ားႏွင့္ ရုန္းကန္ရသည္မွာ ပင္ပန္းလွပါသည္။ ထာ၀ရဘုရား၏ သားသမီးျဖစ္ခြင့္ရေသာ ယံုၾကည္သူ သားသမီးမ်ားကို ဘုရားသခင္က မပင္ပန္းေစခ်င္ပါ။ ေလာကတြင္ေအာင္ႏိုင္ေသာ အသက္တာ၊ ၾကြယ္၀ေသာ အသက္တာ ကိုေပးသနားရန္ ဘုရားသခင္သည္ သူ၏သားသမီးမ်ားကို ဖိတ္ေခၚလ်က္ရိွေနပါသည္။


ရွင္မႆဲခရစ္ဝင္: ၁၁း၂၈

၀န္ေလး၍ပင္ပန္းေသာ သူအေပါင္းတို႔၊ ငါ့ထံသို႔လာၾကေလာ့။ ငါသည္ခ်မ္းသာေပးမည္။




ဤက်မ္းခ်က္သည္ ႀကီးမားေသာ ဘုရားသခင္၏ အာမခံခ်က္တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္တို႔၏ အခက္ခဲ ျပသာနာမ်ားကို ဘုရားသခင္ထံ သြားအပ္ပါက လႊတ္ေျမွာက္ျခင္းအခြင့္၊ ေအာင္ႏိုင္ေသာအခြင့္ ကိုေပးရန္ ဘုရားသခင္ ကတိေတာ္ရိွေနပါသည္။ သို႔ေသာ္ဘုရားသခင္ထံ သြားတတ္ရန္လိုပါ၏။ 

“ငါ့ထံသို႔လာၾကေလာ့။” အျပစ္ဒုစရိုက္ေၾကာင့္ ဘုရားသခင္ႏွင့္ အဆက္ျပတ္ရေသာ္လည္း ဘုရားသခင္ သည္ သူ၏သားသမီးမ်ားအား သူ႔ဆီလာရန္ အခြင့္ေပးထားပါသည္။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္တို႔ယံုၾကည္သူ သားသမီးအမ်ားစုသည္ ဘုရားသခင္ကို က်ေနာ္တို႔ထံသို႔လာရန္သာ ေခၚေနၾက၏။ တတိယႏိုင္ငံသို႔ သြားရန္ ညွင္းဆန္ေနေသာလူတခ်ိဳ႔ ႏွင့္ အဖြား လိုျဖစ္ေန၏။ သူ႕ထံသို႔လာရန္္ ဘုရားသခင္က အခြင့္ပါမစ္ ႏွင့္အတူ လက္မွတ္ပါ ေပးထား၏။ အဲဒီလက္မွတ္ကိုလည္း ၉၀% ေလွ်ာ့ေစ်းေပးထား၏။ တနည္းအားျဖင့္ ဘုရားသခင္သည္ က်ေနာ္တို႔ဆီမွ ဆယ္ဖို႔တစ္ဖို႔(၁၀%) သာ ေတာင္းပါသည္။



မာလခိအနာဂတၱိက်မ္း: ၃း ၉-၁၀

သင္တို႔သည္ က်ိန္ျခင္းအမဂၤလာကုိခံရၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ျပည္သူျပည္သားအေပါင္းတို႔သည္ ငါ့ဥစၥာကုိ လုယူၾကၿပီ။ ဆယ္ဘုိ႔တဘို႔ရွိသမွ်ကုိ ဘ႑ာတိုက္ထဲသို႔သြင္း၍၊ ငါ့အိမ္ေတာ္၌ စားစရာရွိေစျခင္းငွါ၊ ျပဳၾကေလာ့။ ငါသည္မိုဃ္းေကာင္းကင္ျပတင္းေပါက္တို႔ကုိဖြင့္၍ ေကာင္းႀကီးမဂၤလာကို အကုန္အစင္သြန္း ေလာင္းမည္။ မသြန္းေလာင္းမည္ကုိ ထုိသုိ႔စံုစမ္းၾကေလာ့ဟု ေကာင္းကင္ဗုိလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။




ေအာင္ျမင္ၾကြယ္၀ေသာ အသက္တာတြက္ ပထမေျခလွမ္းသည္ ဆယ္ဖို႔တစ္ဖို႔ျဖစ္သည္။ ၄င္းဆယ္ဖို႔တစ္ဖို႕ သည္ ဘုရားသခင္၏ဥစၥာျဖစ္ေၾကာင္း အတိအလင္းေျပာထား၏။ ဒိျပင္ ဘုရားသခင္၏ ဥစၥာကို ျပန္ေပး သည့္အခါ တာ၀န္အရေသာ္၄င္း၊ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းေၾကာင့္ ေပးျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ေစတနာအ ျပည့္ျဖင့္ျပန္ေပးရန္လိုပါသည္။




၂ေကာ ၉း၇

လူတိုင္း ကိုယ္အလိုအေလ်ာက္လွဴရ၏။ ႏွေျမာေသာစိတ္ႏွင့္မလွဴရ၊ မလွဴဘဲ မေနရဟု စိတ္ထင္ႏွင့္မလွဴရ၊ အေၾကာင္းမူကား၊ ေစတနာစိတ္ႏွင့္လွဴေသာသူကိုသာ ဘုရားသခင္ႏွစ္သက္ေတာ္ မူ၏။


ေလယာဥ္လက္မွတ္ရၿပီးလွ်င္လည္း လိုရာခရီးေရာက္ရန္ ေလယာဥ္ေပၚတြင္ လိုက္နာရမည့္ စည္းကမ္းဥပ ေဒ ကိုလိုက္နာႏိုင္ရန္လိုအပ္ပါသည္။ ထို႔အတူ ေအာင္ျမင္ၾကြယ္၀ေသာ အသက္တာေရာက္ရန္ ဘုရားသ ခင္ ျပထားေသာ သမၼာတရားလမ္းကို ေလွ်ာက္တတ္ရန္ ေလွ်ာက္ႏိုင္ရန္လိုအပ္ပါသည္။  သမၼာတရားလမ္း တိုင္းလိုက္ေလွ်ာက္ႏိုင္ရန္ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္ထဲတြင္ ေမြ႔ေလွ်ာ္ ၿပီး ဘုရားသခင္ႏွင့္ မိတ္သဟာရဖြဲ႔ရန္ လိုအပ္ပါသည္။




ဆာလံ ၃၇း၄

ထာဝရဘုရား၌ ေမြ႔ေလ်ာ္ျခင္း ရွိေလာ့၊၊ သို႔ျပဳလွ်င္ စိတ္ႏွလံုးအလို ျပည့္စံုရေသာ အခြင့္ကို ေပးေတာ္မူမည္၊၊


ဘုရားသခင္ကို မိတသဟာရဖြဲ႔ႏိုင္ေသာအခါ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္ႏွင့္ ဘုရားသခင္ကိုပိုမိုသိကြ်မ္းႏိုင္ေသာအ ခြင့္အလမ္းရလာပါသည္။




ရွင္မႆဲခရစ္ဝင္: ၂၂ း၂၇-၄၀

ေယရႈက၊ သင္၏ ဘုရားသခင္ထာဝရ ဘုရားကိုစိတ္ႏွလံုး အၾကြင္းမဲ့ ဥာဏ္ရွိသမွ်ႏွင့္ ခ်စ္ေလာ့၊

ဟူေသာ ပညတ္သည္ ပဌမပညတ္ျဖစ္၏။ ႀကီးျမတ္ေသာ ပညတ္သည္လည္း ျဖစ္၏။

ထုိမွတပါးကိုယ္ႏွင့္ စပ္ဆုိင္ေသာသူကို ကိုယ္ႏွင့္အမွ်ခ်စ္ေလာ့ဟူေသာ ဒုတိယပညတ္သည္ ပဌမပညတ္ႏွင့္ သေဘာတူ၏။

ဤပညတ္ႏွစ္ပါး တို႔ကားပညတၱိက်မ္းႏွင့္ အနာဂတၱိက်မ္း ရွိသမွ်တို႔၏ အခ်ဳပ္အျခာပင္ျဖစ္သ တည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။




ဘုရားသခင္ခ်မွတ္ထားေသာ ပညတ္ေတာ္မ်ားကို လိုက္နာႏိုင္မွသာ ေအာင္ျမင္ၾကြယ္၀ေသာ အသက္တာ သို႔ေရာက္ရိွႏိုင္ပါသည္။ ပညတ္ေတာ္မ်ားကို လိုက္နာႏိုင္ရန္ ဇာတိပကိ (ကိုယ္ခႏာၱေသြးသား) အလိုသို႔မ လိုက္ဘဲ ၀ိဥာဏ္ပကတိသေဘာအတိုင္း အသက္ရွင္လ်က္ အဆေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဘုရားသခင္ထံေတာ္မွ ဆုေက်းဇူးမဂၤလာမ်ားကို ရယူႏိုင္ပါသည္။


 
အေယာက္စီတိုင္းေအာင္ျမင္ၾကြယ္၀ေသာအသက္တာသို႔ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ပါေစ။

၀န္ေလး၍ ပင္ပန္းေသာသူ အေပါင္းတို႔ ငါ့ထံသို႔လာၾကေလာ့။

ခ်စ္ေသာအေဆြ၏ ပရိေဒ၀ ေသာက (အို၊နာ၊ေသေရး) ဒုကၡဆင္းရဲေရာက္ေနရျခင္းသည္ တရားသေဘာအားျဖင့္ ဆင္ျခင္ၾကည့္ေသာ္ လူသည္ မိမိဘ၀ကို မိမိမပိုင္ႏိုင္၊ မစီမံႏိုင္ေသာေၾကာင့္သာ လက္လွမ္းမီရာ ေဆးရံု၊ ေဆးခန္း၊ ေလာကဓါတ္ပညာ အတိုအထြာတို႔မွ အားကိုးရာရလိုရျငား ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ေနျခင္းပင္မဟုတ္ပါလား?

“ထက္ရပ္ဘံုတစ္ခြင္ႏွင့္ ေအာက္ရပ္လူ႔ျပည္မွ အပ္ငယ္ႏွစ္ေခ်ာင္း ထိပ္ျခင္းတိုက္ပါေသာ္မွ လူအျဖစ္ကားရခဲစြတည္း၊ အကယ္လူျဖစ္ ဘုရားကိုဖက္ပါမွ မြန္ျမတ္ဘ၀ ဆိုအပ္လွ´´ဆိုေသာ စကားအတိုင္း ရခဲလွေသာ လူဘ၀တြင္ ခ်စ္ေသာအေဆြ၏ အားကိုးအားထားျပဳရာသည္ တဒဂၤသာတည္သည့့္ ေလာကီ႑ာ၊ ဂုဏ္ရွိန္သတင္း၊ ေက်ာ္ေစာကိတၱိတို႔ျဖင့္ ဘ၀

ကို အခ်ိန္ကုန္လြန္ေစကာ၊ ဖာသိဖာသာျဖင့္ ဘ၀ကို ေရစုန္ေမ်ာကာ လွ်စ္လွ်ဴ႐ႈရန္ကား မသင့္ေလွ်ာ္ပါေလ။ ေသျခင္းတရားအား မၾကားနာလိုၾကေသာ္လည္း ေရွာင္လႊဲရႏိုင္ေကာင္းေသာ အရာမဟုတ္သျဖင့္ ပညာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ အေဆြသည္ အသင့္ျပင္ဆင္ထားရွိရန္ လိုအပ္လွေပသည္၊။

လူသည္ ဓါတ္ႀကီးေလးပါးျဖင့္၎၊ အာရံုငါးပါးတို႔ျဖင့္၎၊ လိုတမရ ဒုကၡဆင္းရဲ ဖ်ားနာေနၾကရျခင္းလား၊ သို႔တည္းမဟုတ္ ဥတု၊ ဗီဇ၊ ကမၼ၊ နိယာမ တရားသေဘာတို႔ေၾကာင့္ ဒုကၡ ပရိေဒ၀တို႔ႏွင့္ ယွဥ္တြဲေနရျခင္းမဟုတ္ပါလား။

တရားရွာကိုယ္မွာေတြ႔ဟူ၍ ဆိုႏိုင္ေသာ္ျငားလည္း ဘုရားကိုကား ကိုယ္ခႏၶာမွာရွာ၍ မေတြ႔ႏိုင္ပါေလ။

`အနာႏွင့္ေဆးတည့္ေအာင္ေပး ေပ်ာက္ေရးမခက္ပါ´ ဆိုသည့္အတိုင္း လူ႔ဘ၀၏အေျဖသည္ ဤေလာကတြင္ မရွိေပ၊ ဘုရားမွတပါး အားကိုးစရာမရွိျခင္းေၾကာင့္ ဤဒုကၡတိဘံုတြင္ မိဘ၊ ဘိုးဘြားမွအစ ႀကီးငယ္မဟူ ကိုယ္စီ အပူဒုကၡ တို႔ျဖင့္ရွိၾကၿပီး၊ အခ်ိဳ႔က မူးယစ္ေဆး၀ါး တို႔ျဖင့္၎၊ ကာမဂုဏ္စည္းစိမ္တို႔ျဖင့္၎၊ သတင္းသီလ၊ ဘာသာတရားကိုင္း႐ႈိင္းျခင္းတို႔ျဖင့္၎ ကုစားရန္ႀကိဳးစားၾကေသာ္လည္း ဧၿငိမ္းရာ အစစ္အမွန္ကိုကား မေတြ႔ရွိႏိုင္ၾကေပ။ အေၾကာင္းမွာ ဘုရားကို ေပလ်ာယကန္ျပဳကာ ပလပ္ထားၾကျခင္းေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ေလသည္။

ဘုရားဟူသည္ မပစ္ပယ္ေကာင္းသလို မျပစ္မွားအပ္ေပ၊ အကယ္၍ ပစ္မွားခဲ့ေသာ္ကား မိဘ၊ ဆရာသမားတို႔ကို ေစာ္ကားေသာအျပစ္တရားမွ ရေသာက်ိန္ျခင္းထက္ ႀကီးေလးလွေသာ ဘုရားစာေရသင့္ (က်ိန္ျခင္းခံ)၍ ဘ၀ပင္လယ္တြင္ ကမ္းမျမင္ လမ္းမျမင္ဘဲ အားကိုးရာမဲ့ ဒုကၡတို႔ကိုသာ အေဖၚျပဳရေခ်ေတာ့မည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း လူသားသင္ႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ ဒုကၡေရာက္ခဲ့ရေလၿပီ။ ဤအရာတို႔သည္ အားလံုးအတြက္ ကၽြႏု္ပ္တို႔အဘယ္သို႔ ဆက္ႏြယ္ေနေၾကာင္း ျမတ္ဘုရား က်မ္းဂန္ျမတ္တြင္ ေအာက္ပါအတိုင္း ေဖၚျပထားပါသည္။

၁။ ၾသကာသေလာက။

အစအဦး၌ ျမတ္ဘုရားရွင္သည္ ၾသကာသ ေလာကကို သူ၏ ဣဒၶိပါတ္တန္ခိုးေတာ္ျဖင့္ စီရင္ဖန္ဆင္းေတာ္မူေလ၏။ စၾကာ၀ဠာ၊ ေန၊ လ၊ ၾကယ္တာရာတို႔မွအစ ေန႔ႏွင့္ညတို႔ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္ ဓမၼမိတ္ေဆြ၊

၂။ သတၱေလာက။

တဖန္ျမတ္ဘုရားရွင္သည္ သူ၏ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ရွိသည့္အတိုင္း ဦးစြာ ကုန္းေျမ၊ သစ္ပင္၊ ပန္းမာလာတို႔ကို စီရင္ၿပီးေသာ္ ႀကီးငယ္၊ မ်ိဳးစံု သတၱ၀ါအေပါင္းတို႔ကို စီရင္ဖန္ဆင္းေတာ္မူေလသည္။ သို႔ေသာ္ သင္ႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔လူသားတို႔ကိုကား ထိုသို႔ မျပဳဘဲ တမူထူးကဲစြာ ဖန္ဆင္းေတာ္မူခဲ့ေလသည္ကို ခ်စ္ေသာဓမၼအေဆြ သိျမင္ေစရန္ ျမတ္ဘုရားအလိုေတာ္ရွိေတာ္မူေလသည္။

၃။ နိစၥေလာက။

ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္ မႏုႆဟူ၍ ေခၚဆိုၾကေသာ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ကိုကား ဓါတ္ႀကီးေလးပါး (ပထ၀ီ၊ ေတေဇာ၊ အာေပါ၊ ၀ါေယာ)တို႔ျဖင့္ သာမက ရုပ္ခႏၶာကို ျပဳျပင္ၿပီးေသာ္ အသက္မဲ့ ရုပ္သာရွိေသးေသာ လူသားအား ဇီ၀ အသက္တည္းဟူေသာ နာမ္သက္ကိုေပး၍ အို၊ နာ၊ ေသျခင္းကင္းေသာ လူသားဘ၀ကို ဖန္းဆင္းေတာ္မူေလသည္။

ထုိေလာက သံုးပါးတို႔၏ အရွင္ျမတ္ဘုရားက လူသားတို႔အား ဓမၼလမ္းစဥ္တစ္ခုကို ခ်မွတ္ေပးေလသည္။ ၎မွာ ဘုရားစကားေတာ္ႏွင့္အညီ နာယူမွတ္သားကာ ေန၊ထိုင္၊ သြားလာေစၿပီး မရွိစကား နား၀မွာပင္ မၾကားရေသာ ဘ၀ျဖင့္ ေကာင္းႀကီးမဂၤလာျဖင့္ စစ္မွန္ေသာ လူဘ၀တြင္ ဘုရားဖက္၍ အသက္ရွည္ရွည္ လိုတရ ဘ၀ျဖင့္ ေနထုိင္ေစေတာ္မူခဲ့ေလသည္။

၄။ အနိစၥေလာက။

“ကဲ ဒါဆို နိစၥေလာကမွ အခုေတာ့ အနိစၥေလာကျဖစ္လာရျခင္းက ဘာေၾကာင့္လည္း”ဟူ၍ အေဆြေမးလိုေကာင္း ေမးေပလိမ့္မည္။

ထိုအရာကိုပင္ စာေရးသူကလည္း ေျဖဆိုလိုေပ၏။ အို၊ နာ၊ ေသျခင္း မၿမဲျခင္းတရားတို႔သည္ ငါသာလွ်င္သခင္ ငါသာလွ်င္အရွင္ဟူ၍ ဘုရားကို ဖက္ၿပိဳင္ကာ ဘုရား စာေရ (က်ိန္ျခင္း) သင့္ေသာ မာရ္နတ္မင္း၏ စကားအား ယံုမွတ္၍ ဘုရားကဲ့သို႔၎၊ ဘုရားလိုျဖစ္ခ်င္ေသာေၾကာင့္ ထိုကနဦး လူသားတို႔သည္ ဖန္ဆင္းျခင္းရဲ့အရွင္၊ ဖန္ဆင္းသခင္ရဲ့ေနရာတြင္ ဖန္ဆင္းခံ မာရ္နတ္မင္းကို ေရွ႔တန္းတင္မွားမိျခင္းေၾကာင့္ မိဘစာေရသင့္ျခင္းတို႔ထက္ ႀကီးမားေသာ ဘုရားစာေရသင့္ျခင္းေၾကာင့္ အို၊ နာ၊ ေသျခင္း ကင္းေသာ နိစၥဘံုသားဘ၀မွသည္ ရုတ္ျခည္းပင္ အုိ၊ နာ၊ ေသျခင္း၊ ဒုကၡဆင္းရဲ အတိျပည့္ေသာ အနိစၥဘံုသို႔ေရာက္ခဲ့ၾကရေလသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ မိတ္ေဆြ…… အဘယ့္ေၾကာင့္ သင္ႏွင့္ ကၽြႏ္ုပ္ ဒုကၡ၌ က်င္လည္ေနရပါသနည္းဟူမူကား ဘုရားကို ဘုရားမွန္းမသိ၊ တရားကို တရားမွန္းမသိ ၊ ဘုရားကို ဘုရားလို မဆည္းကပ္၊ တရားကို တရားလို မမွတ္ယူ ပစ္ပယ္ေစာ္ကားမိေသာ အေၾကာင္းတရားအက်ိဳးဆက္တို႔ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ေလေတာ့သတည္း။

၅။ နိစၥဘံုသို႔သြားရာလမ္း။

ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္ ဘုရားမဲ့၀ါဒီမ်ားယံုၾကည္သကဲ့သို႔ လူသည္ ေမြးဖြားျခင္းျဖင့္ စကာ သခ်ႋဳင္းတြင္ လမ္းဆံုးသြားမည့္သူမ်ား မဟုတ္ေပ။

အေၾကာင္းမွာ လူသည္ အျပစ္၏ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ဤရုပ္ခႏၶာသည္ ေသလြန္ရေသာ္လည္း နာမ္သက္ခႏၶာကား ေပးေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္ထံသို႔ တစ္ဖန္ျပန္၍ စစ္ေၾကာျခင္းကို ခံရေပေတာ့မည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ငယ္စဥ္က ၾကားဘူးေသာ ဓမၼကဗ်ာ၌ ပါေသာစာစကားေလးအား အလွ်ဥ္းသင့္၍ ေျပာရမည္ဆိုုပါက “ေသၿပီးမုခ် မရဏာမင္းထံေရာက္ရ”ဆိုသည့္အတိုင္း အမွန္ စစ္ေၾကာခံရေပမည္။

ေကာင္းမႈကုသိုလ္၊ အာပါဒ္ေျဖျခင္းတို႔သည္ လူလူျခင္းတို႔ေရွ႔တြင္ လက္ခံဖြယ္ဟူ၍ ထင္မွတ္ၾကေသာ္လည္း ဘုရားကိုဖက္ၿပိဳင္၊ ငါသာလွ်င္ ပဓါန၊ ငါသာလွ်င္ ငါ့ရဲ့ပဲ့ကိုင္ရွင္ဟူေသာ“ငါတေကာေကာသူ (မိစၧာဒိဌိ) ျဖစ္ခဲ့ပါမူ ျပဳမိေလသမ် အရာရာအားလံုးတို႔သည္ သဲထဲေရသြန္ (အေဟာသိကံ) ျဖစ္ရေပမည္။ ဤကား လူမ်ိဳးေရးႏွင့္မဆိုင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ႏွင့္ ဘုရားအၾကားသာ ဆိုင္ေလသည္တကား။

ထို႔ေၾကာင့္ အေဆြ ဒုကၡဆင္းရဲတို႔ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနေသာ ဤဘ၀တြင္ ဘ၀ နာမႈေတြထဲမွာ ထင္ေယာင္ယိုးမွား အခ်ိန္ျဖဳန္းတီးမေနပဲ ဘ၀နာ စခန္းသို႔ ဆိုက္ေရာက္ရန္ အခ်ိန္ေကာင္းသည္ ယခုပင္ျဖစ္ေလ၏။

“ေကြးေသာလက္မဆန္႔မီ၊ ဆန္႔ေသာလက္ မေကြးမီ” ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ဘ၀သည္ကား အမွန္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းကာ ဘ၀အသက္ဆီမီးစာ ကုန္ဆံုးသြားႏိုင္ေပသည္ မဟုတ္ပါလား။

“ဘုရားမွတပါး အားကိုးရာအျခားမရွိ”ဆိုေသာ စကားအတိုင္း စြန္႔ျခင္းႀကီးမ်ားစြာျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔အတြက္ “ဇီ၀ိတဒါန” အသက္ေတာ္ကိုပင္ စြန္႔လြတ္ေတာ္မူၿပီး ေသျခင္းမဇၥ်ဳမာန္ကို ေအာင္၍ “နိစၥထာ၀ရ”အို၊ နာ၊ ေသျခင္းကင္းရာ နန္းအမတ မာဂ္လမ္းကို ဖြင့္ေပးေတာ္မူေသာ ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္အား မိမိျပဳမိေလသမွ် ကာယ၊ ၀စီ၊ မေနာ အလီလီတို႔၏ အျပစ္တို႔အား သံေ၀ဂရလွ်က္ ၀န္ခံေတာင္းပန္ ေလွ်ာက္ၾကားပါက အေဆြသည္ ဘုရားစာေရ၊ တရားစာေရ သင့္ျခင္းတို႔မွကင္းကာ “ငါတို႔သည္ကား ႏြယ္ေတာ္သားပင္ ဘုရားမ်ိဳးပင္ျဖစ္ၾကေလ”ဟူေသာဓမၼသေဘာအတိုင္း ဘုရားရဲ့အတြင္းလူျဖစ္ကာ ထိုအရွင္ခရစ္ေတာ္ဘုရား၏ ေစာင့္ထိန္းပဲ့ျပင္ မႈအစ “ဘ၀၏မြန္ျမတ္ရခဲလွျခင္း” ဟူေသာ အႏွစ္သာရတို႔ကို အမွန္သိျမင္လာကာ ဒိဌကိုယ့္ေတြ႔ခံစားလာရေပေတာ့မည္။

၀န္ေလး၍ ပင္ပန္းေသာသူ အေပါင္းတို႔ ငါ့ထံသို႔လာၾကေလာ့။ ငါသည္ခ်မ္းသာေပးမည္။ ဆိုးေသာကာလ မေရာက္မီ သင့္ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာ အရွင္ (ဘုရားျမတ္) ကိုေအာက္ေမ့ေလာ။ ငါ့ကိုေခၚေလာ၊ ငါထူးမည္၊ ႀကီးေသာအရာ သင္မသိႏိုင္ေအာင္ နက္နဲေသာ အရာတို႔ကို ငါျပမည္။ အျမင့္ဆံုးေသာ ဘုရား၏ ကြယ္ကာရာ ဌာနေတာ္၌ ေနေသာသူသည္ အနႏၱ တန္ခိုးရွင္ အရိပ္ကိုခိုရလိမ့္မည္ဟူ၍ ကတိေပးေတာ္မူေသာ ထိုဘုရားျမတ္အား ယခုပင္ေခၚဖိတ္၍ တရားဖက္၍ အမ်က္ေျပ၊ ဘုရားဖက္၍ အသက္ရွည္ကာ ဒုကၡဘံုမွ လြတ္ၿငိမ္းႏိုင္ၾကပါေစေသာ္………..။

နာမေတာ္ျမတ္၌

SAMUEL SOE LWIN

ႏုိင္ငံေတာ္၏အေမြအႏွစ္

ေလာကႀကီးတြင္ ဘုရားသခင္၏အေၾကာင္းကုိသာသိၿပီး ဘုရားသခင္ႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ခ်င္းထိေတြ႔မႈမရွိေသးသူမ်ားရွိသလုိ ဘုရားသခင္ကုိသိရွိယံုၾကည္၍ ဘုရားသခင္၏သားသမီးျဖစ္ၿပီးမွ အဖ၏အိမ္ေထာင္ႏွင့္စည္းစိမ္ကိုစြန္႔ခြာ ၿပီးေလာကထဲသုိ႔ ထြက္ သြားမိျခင္းေၾကာင့္ ဘုရားသခင္ထံမွခံစားရမည့္ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကမ်ဳိးစံုကုိ လက္လႊတ္ဆံုးရႈံးရသူမ်ားလည္းရွိေပသည္။ သို႔ေသာ္ အျခားတစ္ဘက္က ဘုရားသခင္၏ေမတၱာျဖင့္ ျပင္ဆင္ထားေသာႏုိင္ငံေတာ္၏ နက္နဲမႈႏွင့္ႀကီးမားေသာ အက်ဳိးရလဒ္ ကိုသိရွိရၿပီး လက္ေတြ႔ခံစားၾကရေသာလူနည္းစုေလးလည္းရွိပါသည္။

ဒုကၡသစၥာ

        ဘုရားသခင္ကိုမသိရွိေသးေသာ ေလာကသားမ်ားသာလွ်င္ ဒုကၡျပႆနာႏွင့္ ႀကံဳေတြ႔ၾကသည္မဟုတ္ပါ။ ဘုရားသခင္ကုိ ယံုၾကည္ၾကေသာသားသမီးမ်ားလည္း ဒုကၡျပႆနာႏွင့္ ႀကံဳေတြ႔ၾကတတ္ပါသည္(ေဟျဗဲ၊ ၁ဝး၃၂)။ သို႔ေသာ္ ဒုကၡေရာက္ရသည့္ အေၾကာင္းရင္းခ်င္းမတူၾကပါ။ ပထမအေၾကာင္းအရင္းမွာ ဘုရားသခင္၏စကားကုိနားမေထာင္၊ အလုိေတာ္လမ္းသို႔မလုိက္ျခင္း ေၾကာင့္ဒုကၡျပႆနာ ႀကံဳရျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိမွားယြင္းေသာလမ္းမွေနာင္တရ၍ ဘုရားသခင္ ဘက္သို႔ျပန္လွည့္လာရန္ ဘုရားသခင္ကျပန္ဆင္ျခင္ျဖစ္သည္။ ေနာက္အေၾကာင္းအရင္းတစ္ခုမွာ ဘုရားသခင္၏ သားသမီးျဖစ္ၿပီးမွ ဒုကၡႏွင့္အခက္အခဲ ျပႆနာႀကံဳေတြ႔ရသူမ်ားမွာမူ ဘုရားသခင္၏ေကာင္းျမတ္ျခင္း၊ သက္ေသကို ေလာကဓံတရားႏွင့္ ဒုကၡမ်ားၾကားမွခံစားႏုိင္ဖို႔ရန္ ျဖစ္ေပသည္။ ဘုရားသခင္၏နာမေၾကာင့္အခက္အခဲ ျပႆနာႏွင့္ႀကံဳ ေတြ႔ရျခင္းသည္ အမဂၤလာမဟုတ္ဘဲ မဂၤလာသာျဖစ္သည္။ ထုိဒုကၡမ်ားၾကားတြင္ ဘုရားသခင္၏သစၥာ တရားကုိနားလည္ ဖုိ႔ရန္အတြက္ျဖစ္ေပသည္။

သတို႔သမီးဆယ္ဦး

        (မႆဲ၊ ၂၅)တြင္ သတို႔သမီးဆယ္ဦးအေၾကာင္းေဖၚျပထားပသါည္။ ငါးဦးမွာပညာရွိျဖစ္ၾကၿပီး၊ က်န္ငါးဦးမွာလူမုိက္ျဖစ္ ၾကသည္။ ‚င္းတို႔အားလံုးသည္ မီးခြက္မ်ားကိုကုိယ္စီယူၾကေသာ္လည္း ပညာရွိေသာ သတို႔သမီးငါးဦးက မီးခြက္အျပင္ဆီဘူးကုိ လည္းယူပါသည္။ မိုက္ေသာသတို႔သမီးမ်ားက ဆီဘူးကုိမယူၾကပါ။ သန္းေခါင္ယံ၌ သတို႔သား လာေသာအခါ သူတို႔အားမီးခြက္ မ်ားကုိ ကုိယ္စီထြန္းညိွၾကပါသည္။ ဆီးဘူးမယူလာေသာသတုိ႔သမီးမ်ား၏မီးခြက္သည္ ေခတၱသာထြန္းေတာက္ၿပီး မီးေသသြားပါ သည္၊ ဤပံုပမာထဲမွဆီသည္ ခရစ္ယာန္အသက္တာအတြက္ လြန္စြာအေရးႀကီး ေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ကိုပံုေဆာင္ပါသည္။

          ယေန႔မိရုိးဖလာအရ ဓမၼအေမြကိုခံစားကာ ခရစ္ယာန္ျဖစ္လာၾကသူမ်ားစြာရွိၾကရာ၌ အသက္တာ တြင္ဝိညာဥ္ေတာ္ကုိ မခံစား၊ နားမလည္သူမ်ားစြာရွိပါသည္။ ထုိသက္ေသကုိခံစားရန္မွာ မိမိသည္အျပစ္သားျဖစ္ေၾကာင္း ေရွးဦးစြာသိျမင္ဝန္ခံဖို႔လုိ ပါသည္။ ထုိ႔ျပင္ အျပစ္ေၾကာင့္အပါယ္၌ ထာဝရျပစ္ဒဏ္ခံစားရမည္ကုိသိရွိ၍ ေၾကာက္ရြံ႔ေသာ စိတ္ျဖင့္ သခင္ခရစ္ေတာ္မွတစ္ပါး အျခားေသာကယ္တင္ရွင္မရွိေၾကာင္းသိျမင္ဝန္ခံလ်က္ မိမိ၏ႏွလံုးသားအတြင္း သုိ႔ေခၚဖိတ္လက္ခံၿပီး ေနရာေပးမည္ဆိုပါက သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္၏သက္ေသကုိ ႏွလံုးသားအတြင္း၌ ခံစားရသည္ သာမက တမလြန္အေရးအတြက္လည္း စိတ္ေအးခ်မ္းသာမႈကိုခံစားရေပမည္။

နာမေတာ္ကိုရုိေသပါ

        ဘုရားသခင္၏သားသမီးတစ္ဦးအေနႏွင့ ဝိညာဥ္ေတာ္၏သက္ေသကို ႏွလံုးသားအတြင္းခံစားရၿပီးေနာက္ အေရးႀကီး သည့္အရာတစ္ခုမွာ နာမေတာ္ျမတ္ကုိ ေၾကာက္ရြံ႔ေသာသေဘာျဖင့္ ဘုရားရွင္အားရုိေသေလးျမတ္ဖုိ႔လုိပါသည္။ ဘုရားရွင္သည္ႀကီးျမတ္ေသာအရွင၊ တန္ခိုးအနႏၱႏွင့္ျပည့္စံုေသာအရွင္ျဖစ္ပါသည္။ ေၾကာက္ရြံ႔သည္ဟုဆုိရာ၌ ဘုရားသခင္က အျပစ္ေပးဒဏ္ခတ္မည္ကုိ ေၾကာက္ရြ႔ံရန္မဟုတ္ပါ။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏အားနည္းမွားယြင္းမႈေၾကာင့္ ကုိယ္ေတာ္ရွင္  ဝမ္းနည္းမည္ကုိေၾကာက္ရြံ႔ပါ။ ဘုရားသခင္၏ေကာင္းျမတ္ျခင္းမ်ားကုိမခ်ီးမြမ္းမိဘဲ က်န္သြားမည္ကိုေၾကာက္ရြံ႔ပါ။ နာမေတာ္ ထိပါးမည္ကိုေၾကာက္ရြံ႔ပါ။ ဘုရားရွင္သည္ေၾကာက္ရြံ႔ရုိိေသထုိက္ေသာဘုရားရွင္ျဖစ္၍ ႏွလံုးသားအတြင္းမွ ေၾကာက္ရြံ႔ေသာ သေဘာျဖင့္ ရုိေသေလးျမတ္ဖုိ႔သတိျပဳပါ။ ဘုရားရွင္၏ေကာင္းျမတ္ျခင္းကုိခ်ီးမြမ္းဖို႔ အေၾကြးမတင္မိ ရန္သတိျပဳပါ။

ေကာင္းကင္ဘ႑ာဆည္းပူးပါ

        ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္၌ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏စိတ္ႏွလံုးသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ဥစၥာဘ႑ာရွိေသာေနရာ၌ ေရာက္ေနေၾကာင္းသတိေပးပါ သည္။ အခ်ဳိ႔သူမ်ားသည္ ေလာကတြင္ေငြေၾကးဘ႑ာမ်ားစြာစုေဆာင္၍ ၾကြယ္ဝလာသည့္အခါ ထုိအရာမ်ားကုိအမွီျပဳကုိးစား ၿပီးအသက္ရွင္မိၾကပါသည္။ ေလာကီဥစၥာဘ႑ာမ်ားသည္ ေပ်ာက္ပ်က္သြားႏုိင္ေၾကာင္း၊ စစ္မွန္ေသာအာမခံခ်က္ကုိ မေပးႏုိင္ေၾကာင္း သမၼာက်မ္းစာကသြန္သင္ထားပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ယံုၾကည္သူမ်ားအေနႏွင့္ တစ္ခဏတာခံစားရ မည့္ေကာင္းေကာင္းဘ႑ာကိုဆည္းပူးသိုမွီးထားၾကရန္ ဘုရားသခင္အလုိေတာ္ရွိပါသည္။

          ေကာင္းကင္အက်ဳိးရလဒ္ကုိေမွ်ာ္၍ ဘ႑ာစုေဆာင္းတတ္သူမ်ားမွာ ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲတတ္ေသာသူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ မိမိ၏လုိအပ္ခ်က္ႏွင့္အတၱကုိေရွ႔တန္းမတင္ဘဲ အျခားသူမ်ား၏လုိအပ္မႈကိုၾကည့္ရႈသိျမင္ကာ ပါဝင္တတ္သူမ်ားမွာ ေကာင္းကင္ ဘ႑ာကိုစုေဆာင္းတတ္သူမ်ားျဖစ္ၾကေပသည္။ ႏုိင္ငံေတာ္ႏွင့္ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရားအတြက္ဦးစားထား၍ ရွာေဖြအသက္ရွင္သူ မ်ားကုိ ေလာကအသက္ရွင္စဥ္သံုးေဆာင္ရန္လိုအပ္သည့္ အရာမ်ားကုိေပးမည္ဟု ဘုရားရွင္ကတိျပဳထားပါသည္။

ႏိုင္ငံေတာ္အေမြ

          ေလာက၌ အသက္ရွင္စဥ္ဘုရားသခင္၏ႏုိင္ငံေတာ္ထဲက်င္လည္အသက္ရွင္ေသာအသက္တာသည္ လြန္စြာထူးကဲ ေကာငး္ျမတ္လွပါသည္။ (ေရာ၊ ၅)တြင္ တမန္ေတာ္ႀကီးက ဒုကၡဆင္းရဲထဲ၌ ဝမ္းေျမာက္ေၾကာင္းေျပာပါသည္။ သဘာဝေလာကီ သားတစ္ဦးအေနႏွင့္ ဒုကၡဆင္းရဲႀကံဳေတြ႔ပါရက ဝမ္းေျမာက္ႏုိင္မည္မဟုတ္ပါ။ ညည္းညဴးျမည္တမ္းေနမည္သာျဖစ္သည္။ ဒုကၡဆင္း ရဲထဲ၌ဝမ္းေျမာက္ႏုိင္ျခင္း၊ ဝါၾကြားႏုိင္ျခင္းမွာ ဘုရားသခင္၏ႏုိင္ငံေတာ္အတြင္း ကြၽႏု္ပ္တို႔ခံစားရေသာ အေမြပင္ျဖစ္ေပသည္။

          ေယာသပ္၏အသက္တာကုိဆင္ျခင္ၾကည့္ပါက အစ္ကုိမ်ား၏ မနာလုိေရာင္းစားမႈကိုခံရၿပီး တစ္ပါးအမ်ဳိးသားမ်ား လက္ဝယ္ကြၽန္အျဖစ္ေရာင္းရွိရေသာ္လည္း ေယာသပ္ႏွင့္ အတူဘုရားရွင္ပါရွိေကာင္းခ်ီးေပးမႈေၾကာင့္ေနာက္ဆံုးတြင္ ႏုိင္ငံေတာ္ အုပ္အရာတိုင္းခ်ီးေျမွာက္ခံရေၾကာင္းေတြ႔သည္။ ဘုရားသခင္သည္ကြၽႏု္ပ္တို႔၏အသက္တာ၌ ဒုကၡျပႆနာကုိေတြ႔ႀကံဳခြင့္ ေပးျခင္း ကုိေပးေသာအခါ၌လည္း ထြက္ေျမာက္ေသာလမ္းကုိပါတစ္ပါတည္းျပင္ဆင္ေပးပါသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ေသာေကာင္းက်ဳိး အျဖာျဖာကို ဘုရားသခင္ႏွင့္အတူ ႏုိင္ငံေတာ္အတြင္းအသက္ရွင္၍ ႏုိင္ငံေတာ္၏အေမြကုိခံစား ႏုိင္ဖုိ႔ရန္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အသက္တာမ်ားကုိျပင္ဆင္ ပါစို႔ဟု ေမတၱာႏွင့္အသိေပးေဝငွလိုက္ရပါသည္။

ႏွလံုးသားႏွင့္ တမ္းတေခၚသံ

ယေန႔ေလာကတြင္ ခရစ္ယာန္မဟုတ္ေသးေသာ္လည္း  အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာဘုရားကုိယံုၾကည္ေသာသူမ်ားစြာရွိ ေနပါသည္။ ဘုရားသခင္၏ေရွ႔ေတာ္တြင္ ခရစ္ယာန္ျဖစ္ျခင္း၊ မျဖစ္ျခင္းသည္အဓိကမဟုတ္ပါ။ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္၏ ေဖၚျပမႈေၾကာင့္ မေနာအာရုံအသိက အသက္ရွင္ေသာဘုရားရွိေၾကာင္း၊ အသက္ရွင္ေသာဘုရားသည္ မိမိကိုေတြ႔ျမင္ေန ေၾကာင္း နားလည္ၿပီး၊ ဘုရားကုိယံုၾကည္သူတိုင္းအား ဘုရားရွင္ကအသိအမွတ္ျပဳပါသည္။ မည္သည့္ဘာသာဝင္ျဖစ္ပါေစ၊ အျပင္လကၡဏာ သည္ အဓိကက်ပါသည္။

ဘုရားသခင္သည္ မ်က္ႏွာမလုိက္ပါ။ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးေသာေၾကာင့္ အားမငယ္ပါႏွင့္။ ခ်မ္းသာၾကြယ္ဝ ေသာေၾကာင့္ လည္း ဝါၾကြားေမာက္မာျခင္းမျပဳပါႏွင့္။ ဘုရားသခင္သည္ မည္သူမ်က္ႏွာကုိမွ်မမွတ္ပါ။ အျပင္သမ႑ာန္၏ ႏြမ္းပါးမႈ၊ ၾကြယ္ဝမႈသည္ ဘုရားေရွ႔တြင္မေပၚလြင္ပါ။ အတြင္းႏွလံုးသား၏ စိတ္ထားသည္သာ ေပၚလြင္ပါသည္ (တမန္၊ ၁ဝး၃၄-၃၅)။ ထုိေၾကာင့္ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ လုပ္ေဆာင္မႈမွန္သမွ်သည္ မည္မွ်ပင္ပန္းစြာလုပ္ေဆာင္ပါေစ၊ အဓိကမက်ပါ။ မည္ကဲ့သုိ႔ေသာစိတ္ႏွလံုး ႏွင့္လုပ္ေဆာင္ေနသည္ ဆိုျခင္းကသာလြန္၍အဓိကက်ပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏လုပ္ေဆာင္မႈထက္ အတြင္းစိတ္ထားမွန္ကန္မႈ ကိုဘုရားရွင္ကသိမွတ္ပါသည္။

တရားသျဖင့္က်င့္ေဆာင္သူ

ဘုရားသခင္ထံေတာ္မွ ကယ္တင္ျခင္းေက်းဇူးကုိ မည္သူခံစားရပါသနည္း။ ဘုရားသခင္ေရွ႔တြင္မည္သူ မ်က္ႏွာရပါသနည္း။ ယုဒလူမ်ားသာကယ္တင္ျခင္းရသည္မဟုတ္သလုိခရစ္ယာန္မ်ားသာကယ္တင္ျခင္းရသည္မဟုတ္ပါ။ လူအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိသည္တြင္၊ ဘုရားသခင္ကုိေၾကာက္ရြံ႔၍ တရားသျဖင့္က်င့္ေဆာင္ေသာသူသည္ ဘုရားရွင္ေရွ႔တြင္ မ်က္ႏွာရသည္ သာမက ကယ္တင္ျခင္း ေက်းဇူးကုိလည္းခံစားခြင့္ရွိသည္။

(တမန္၊ ၁ဝ)တြင္ ေကာ္ေနလိအမည္ရွိသူသည္ ယုဒလူမဟုတ္ပါ။ ခရစ္ယာန္လည္းမဟုတ္ပါ။ အျခားတပါး အမ်ဳိးသားျဖစ္ ပါသည္။ သူသည္တပ္မွဴးတစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ ထုိမွ်မကသူသည္ဘုရားသခင္ကုိ အာ±ုံျပဳတမ္းတၿပီး အလွဴဒါနကုိျပဳေသာသူျဖစ္ပါ သည္။ ႏွလံုးသားျဖင့္ ဘုရားကုိေၾကာက္ရြံ႔ေသာသူျဖစ္သည္။ အလွဴဒါနျပဳ၍ ေကာင္းကင္ႏုိင္ငံသို႔ ေရာက္ႏုိင္မည္မဟုတ္ပါ။ ႏွလံုးသားႏွင့္ဘုရားကုိေၾကာက္ရြံ႔ယံုၾကည္ၿပီးမွ တရားသျဖင့္ ျပဳမူက်င့္ေဆာင္သူသာ ဘုရားကုိ ေၾကာက္ရြံ႔ယံုၾကည္ၿပီးမွ တရားသျဖင့္ျပဳမူက်င့္ေဆာင္သူသာ ဘုရားေရွ႔တြင္မ်က္ႏွာရၿပီး အသိအမွတ္ျပဳခံရကာ၊ ကယ္တင္ျခင္း ေက်းဇူးကုိလည္း ခံစားႏုိင္မည္ ျဖစ္သည္။ ေကာ္ေနလိသည္ ႏွလံုးသားႏွင့္ဘုရားရွင္ကုိတမ္းတကာ တရားသျဖင့္ က်င့္ေဆာင္ျပဳမူေသာေၾကာင့္ ဘုရားရွင္၏ ေက်းဇူးတရားကုိခံစားရပါသည္။

မထင္မွတ္သူမ်ား

ဘုရားရွင္မ်ားကုိယံုၾကည္၍ ေကာင္းကင္ႏုိင္ငံေတာ္သုိ႔ ေရာက္ရွိသည့္အခ်ိန္တြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔မထင္မွတ္ထားေသာစြာကုိ ေကာင္းကင္ႏုိင္ငံတြင္ ေတြ႔ရမည္ျဖစ္သည္။ ထုိအထဲတြင္ အျပင္လကၡဏာအားျဖင့္ ခရစ္ယာန္မဟုတ္ေသာ သူမ်ားစြာ ပါဝင္ေပလိမ့္မည္။ ထုိိမွ်သာမက ကြၽႏု္ပ္တို႔ထင္မွတ္ထားသူမ်ားထဲမွအခ်ဳိ႔ကုိ ေကာင္းကင္ႏုိင္ငံေတာ္၌ ေတြ႔ရ လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ေျမႀကီးေပၚ တြင္ ဧဝံေဂလိတရားကုိမ်ားစြာလွည့္လည္ေဟာေျပာေနၾကသူတုိ႔ဤား ခရစ္ေတာ္က “သင္တုိ႔ကို ငါမသိ” ဟုျငင္းဆုိေၾကာင္း (မႆဲ၊ ၇ း ၂၁ -၂၃) တြင္ကြၽႏု္ပ္တို႔ေတြ႔ၾကရသည္။ ထုိသူမ်ားသည္ ဘုရားရွင္၏ အေၾကာင္းကုိသာသိ၍ ေဟာေျပာေနသူမ်ားျဖစ္ေသာ္လည္း ဘုရားသခင္ကုိႏွလံုးသားႏွင့္ မေတြ႔၊ မသိ၊ မျမင္ၾက သူမ်ားျဖစ္ေပသည္။ ထုိေၾကာင့္ ယေန႔ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္သခင္ေယရႈ၏အေၾကာင္းကိုသာသိ သူလား။ (သုိ႔တည္းမဟုတ္) သခင္ေယရႈကုိ ပုဂၢိဳလ္ေတာ္ျမတ္အေနႏွင့္ ကုိယ္တုိင္ထိေတြ႔သက္ေသရကာ ယံုၾကည္ခုိလႈံေနသူလားဟူ၍ မိမိအသက္တာကို သတိျပဳစစ္ေဆးသင့္ေပသည္။

ဘာသာတရား

ယေန႔ေလာကတြင္ အခ်ဳိ႔ေသာသူမ်ားသည္ မိမိတို႔ထင္ျမင္ယူဆထားသည့္အတုိင္း အက်ဳးိခံစားရမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ေသာ္လည္း မခံစားရဘဲမ်က္ျမင္အေျခအေနအရ အက်ဳိးဆံုးရႈံးေနသူမ်ားစြာရွိပါသည္။ ခရစ္ယာန္အမ်ားစုမွာ မိမိတို႔သာကယ္တင္ျခင္းရမည္။ မိမိတို႔ကုိ သာ ဘုရားသခင္ကစကားေျပာသည္ဟုထင္ျမင္ယူဆၾကပါသည္။ ေကာ္ေနလိသည္ ခရစ္ယာန္တစ္ဦးမဟုတ္ပါ။ သုိ႔ေသာ္ႏွလံုးသားကုိသိ ျမင္ေတာ္မူေသာဘုရားက ေကာ္ေနလိ၏ အတြင္းႏွလံုးသားကုိျမင္၍ မိမိ၏တမန္ေတာ္ကုိ ေစလႊတ္ကာေကာ္ေနလိအား စကားေျပာခဲ့ပါ သည္။ ေလာကတြင္ ဘာသာတရားမ်ားစြာရွိပါသည္။ ဘာသာတရားမ်ားမွာ လူ၏အက်ဳိးအတြက္ ဘုရားသခင္ကခြင့္ျပဳထားေသာအရာ မ်ားျဖစ္သည္။ ဘာသာတရားတုိင္းက လူကိုအျပစ္ရွိေၾကာင္း၊ အျပစ္ေၾကာင့္ေသျခင္းတရားကိုရင္ဆုိင္ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင့္၊ သတိေပးေဖၚျပထား ျခင္းျဖစ္သလုိ၊ (ေရာ၊ ၅ း ၁၂) တြင္လည္းေဖၚျပထားပါသည္။ လူသည္သခၤါရသားသက္သက္မဟုတ္ပါ။ ထာဝရက႑ႏွင့္တဲြဖက္၍ ရွင္သန္ေနသူျဖစ္ပါသည္။ ဘာသာတရားေၾကာင့္မိမိ၌အျပစ္ရွိေၾကာင္းသိျမင္ပါက သခၤါရက႑ကို အေလးထားအသက္မရွင္ဘဲ ထာဝရ ကာလအတြက္စဥ္စား၍ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္သင့္ေပသည္။

ငါ့ကုိေခၚေလာ့

သမၼာတရား၏ အသိေပးေဖၚျပမႈေၾကာင့္ ကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ကံသံုးပါးျဖင့္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ်အျပစ္က်ဴးလြန္ ေနေၾကာင္းသိျမင္လာၿပီဆို လွ်င္ ထုိအျပစ္တရား၏ စိုးမုိးခ်ယ္လွယ္မႈေအာက္မွလြတ္ေျမာက္ရာလမ္း ရွိေၾကာင္းသတိျပဳပါ။ သခင္ေယရႈက “ငါ့ကိုယံုၾကည္ေသာသူသည္ အျပစ္စီရင္ျခင္းမခံရ”ဟုသတိေပးပါသည္။ (ေယာ၊ ၃း၁၈)။ ထုိကတိကုိလက္ေတြ႔ သိရွိခံစားလုိပါက “ငါ့ကုိေခၚေလာ့၊ ငါထူးမည္” ဟုေျပာ ထားပါသည္။ကိုယ္ေတာ္အသက္ရွင္ေၾကာင္း လက္ေတြ႔သိလုိပါက ကိုယ္ေတာ္သည္ အမွန္တက္ယအသက္ရွင္၍ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကုိ အပါယ္ငရဲ မွကယ္တင္ေသာ ဘုရားျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပပါဟုေခၚႏုိင္ပါသည္။ ထုိသို႔ေခၚပါက ကိုယ္ေတာ္သည္အသက္ရွင္၍ အျပစ္တရားမွ ကယ္တင္ႏုိင္ေသာ ဘုရားျဖစ္ေၾကာင္း ကြၽႏု္ပ္တို႔လက္ေတြ႔သိရွိယံုၾကည္ဖုိ႔သက္ေသထူ၍ မစေပလိမ့္မည္။

ဘုရားရွင္သည္ မ်က္ႏွာမလုိက္ပါ။ သခင္ေယရႈ၏ နာမ၌ေခၚသူတုိင္းကုိထူး၍ သက္ေသထူပါသည္။ ထုိေၾကာင့္ယေန႔ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အသက္တာ၌ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ခ်င္းထိေတြ႔မႈသက္ေသမခံစားရေသးပါက၊ ကိုယ္ေတာ္ကို စိတ္ႏွလံုးႏွင့္တမ္းတလ်က္ေခၚပါ။ ကိုယ္ေတာ္ အသက္ရွင္ေၾကာင္းသက္ေသရမည္ျဖစ္သည္သာမက၊ အံ့ၾသဖြယ္သက္ေသ အမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ အသက္တာ၌လက္ေတြ႔ခံစားရမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ ေမတၱာႏွင့္အသိေပးေဝငွလုိက္ရပါသည္။

ေကာင္းကင္ဘ႑ာ

အေျချပဳက်မ္းခ်က္ ႔ ႔ ႔ ႔ 
“သံေခ်းပုိးရြဖ်က္ဆီး၍၊ သူခုိးထြင္းေဖာက္ခုိးယူရာ ေျမႀကီးေပၚမွာ ဘ႑ကိုမဆည္းပူးၾကႏွင့္၊ သံေခ်းပုိးရြ မဖ်က္ဆီး၍၊ သူခုိးမထြင္းမေဖာက္မခိုးမယူရာေကာင္းကင္ဘံု၌ ဘ႑ာကုိဆည္းပူးၾကေလာ့၊ အေၾကာင္းမူကား အၾကင္ အရပ္၌ သင္တုိ႔၏ဘ႑ာ ရွိ၏။ ထုိအရပ္သို႔ သင္တို႔၏စိတ္ႏွလံုးေရာက္တတ္၏” (မႆဲ၊ ၆း၁၉-၂ဝ)။

          

အထက္က်မ္းပိုဒ္ကို သေဘာေပါက္ခံယူပါက ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ စိတ္ႏွလံုးသည္ ေကာင္းကင္သို႔ေရာက္ေနမည္ျဖစ္သည္။ ဤအရာသည္အံ့ၾသစရာအေၾကာင္းျဖစ္ပါသည္။ လူဆိုသည္မွာဘဝျမင့္သည္ကိုႏွစ္သက္ၾကပါသည္။ ယေန႔ဘဝျမင့္ရန္ထက္ မိမိ၏စိတ္ႏွလံုးကုိဘုရားသခင္ထံမွန္ကန္စြာအပ္ႏွံထားပါက ေလာကႀကီးသည္ပူျပင္းၾကမ္းတမ္းေနပါေစ၊ ေအးခ်မးစြာေနထုိင္ သြားရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း လက္ေတြ႔က်က်ေဝငွလုိပါသည္။ 

ဤေဝငွခ်က္ကိုလုိက္ေလွ်ာက္ျခင္းျဖင့္ ေကာင္းခ်ီး မဂၤလာအျပည့္အဝ ခံစားရ မည္ျဖစ္ေၾကာင္းအာမခံပါသည္။ သို႔ေသာ္ေဒသနာေတာ္ကိုၾကားလ်က္ႏွင့္ယံုၾကည္ လုိက္ေလွ်ာက္မႈ မရွိပါက မိမိအတြက္အရႈံးသာ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ယေန႔အမ်ားအားျဖင့္ၾကားလ်က္ႏွင့္ ယံုဖို႔ခက္ခဲေနၾကသူမ်ား ရွိသည္မွာ ဝမ္းနည္းစရာ ပင္ျဖစ္ပါသည္။

ေလာကီဘ႑ာႏွင့္ေကာင္းကင္ဘ႑ာ

         
သံေခ်းပိုးရြဖ်က္ဆီးႏုိင္ေသာ ေလာကဘ႑ာကုိ လူအမ်ားဆည္းပူးတတ္သည့္သေဘာသည္ လက္ေတြ႔က်သလုိ သဘာဝ  လည္းက်ပါသည္။ သို႔ေသာ္သမၼာက်မ္းစာက သံေခ်းပိုးရြမဖ်က္ဆီးႏုိင္သည့္ေကာင္းကင္ဘ႑ာတည္းဟူေသာ ဘုရားရွင္၏ဘ႑ာ ကိုဆည္းပူးရန္ေဖၚျပထားပါသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဘုရားသခင္၏ဘဏ္သည္အာမခံခ်က္မရွိပါ။

          

ထုိနည္းတူ ေရႊေငြဥစၥာသည္လည္းအလ်ဥ္းမသင့္လွ်င္ဆံုးရႈံး၍ ကုန္ခမ္းသြားတတ္ပါသည္။ ေကာင္းကင္ဘ႑ာ ကုိဆည္း ပူးထားသူသည္ေလာက၌အသက္ရွင္စဥ္အခါ ပူျပငးမႈမ်ားခံစားရေသာ္လည္း စိတ္ႏွလံုးကေကာင္းကင္ဘံု သို႔ေရာက္ေနသျဖင့္ အက်ဳိးေက်းဇူးခံစားရပါသည္။ ဤအေၾကာင္းအရာအေပၚအေျခခံ၍ဘုရားသခင္၏ ဘဏ္တည္းဟူေသာ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံ၏ဘဏ္ တြင္ေကာင္းကင္ဘ႑ာကိုလက္ေတြ႔က်က် မည္သို႔ဆည္းပူးသိုထားရမည္အေၾကာင္း ေဝငွခ်င္ပါ သည္။

ေကာင္းကင္ဘ႑ာကုိမည္သို႔ဆည္းပူမည္နည္း

          

လူတိုင္းလူတိုင္း ေကာင္းကင္ဘ႑ာကိုလုိခ်င္ၾကမည္ျဖစ္သည္။ ေကာင္းကင္ဘ႑ာကိုလုိခ်င္ပါက ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္ ၾသဝါဒအတုိင္းလုိက္ေလွ်ာက္ရန္အေရးႀကီးပါသည္။ ေလာကဘဏ္၌ပင္ စည္းကမ္း၊ ကတိႏွင့္ရလဒ္ရွိပါသည္။ ဘဏ္၌ထည့္ထား ပါက ကတိျပဳထားသည့္အတိုင္း ဘဏ္တိုးေပးသည္။ ထိုေနာက္လုိအပ္လာပါက အခ်ိန္မေရြး ေငြထုတ္ယူႏုိင္ခြင့္ရွိပါသည္။ ဘဏ္တိုးလုိခ်င္ပါက ထုိုင္စဥ္းစားေနရုံႏွင့္မၿပီးဘဲ မိမိ၏ေငြမ်ားကုိဘဏ္၌ထည့္သြင္းထားရန္လိုအပ္ပါသည္။ ထိုနည္းတူ ေကာင္းကင္ဏ္၌ထည့္ထားရမည့္ဘ႑ာမွာ ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ အက်င့္သီလျဖစ္ပါသည္။ ထိုသီလမွာ မုဆိုးမကိုၾကည့္ရႈျခင္း၊ ဆယ္ဖုိ႔တစ္ဖုိ႔ေပးလွဴျခင္း၊ အလွဴေငြထည့္ဝင္ျခင္း၊ ဧဝံေဂလိသာသနာကိုအးေပးျခင္း စသည့္အရာမ်ားျဖစ္ပါသည္။ အဆုိပါသီလမ်ားကိုေလာကဘဏ္၌ေငြစုထားသကဲ့သုိ႔ ေကာင္းကင္ႏုိင္ငံဘဏ္တြင္စုထား၍ ရပါသည္။

          

ထိုျပင္ဘုရားသခင္ေစခုိင္းသည့္ အတုိင္းေဆာင္ရြက္သည့္သီလ၊ ဘုရားႏွစ္သက္သည္အတုိင္း ေျပာဆုိသက္ေသခံ ျခင္း  သီလမ်ားလည္းရွိပါေသးသည္။ ယေန႔ဘုရားသခင္ေျပာခုိင္းသည့္ ဧဝံေဂလိစကားေၾကာ္ျငာျခင္း အရာ၌ အားနည္းေနသလားဟု မိမိကုိမိမိျပန္လည္ဆန္းစစ္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။ ဘုရားသခင္အေၾကာင္းေျပာဆိုျခင္း၊ သက္ေသခံျခင္း တြင္ က်မ္းစာတတ္ရန္မလုိပါ။ ခရစ္ေတာ္ကုိယံုၾကည္ျခင္းျဖင့္ မည္သည့္အရာမ်ားခံစားရေၾကာင္း၊ ဆုေတာင္းျခင္းျဖင့္ေျဖရွင္းေပး ေၾကာင္း စသည္တို႔ကုိ သက္ေသခံေျပာဆိုျခင္းသည္ ေကာင္းကင္ဘ႑ာစုေဆာင္းထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

          

ေလာက၌အသက္ရွင္စဥ္ ခရစ္ေတာ္အေၾကာင္း သက္ေသခံေျပာဆုိျခင္း၊ ျပႆနာႏွင့္ႀကံဳေတြ႔ရသည္အခါ သီခ်င္းဆိုခ်ီး မြမ္းျခင္း၊ ဆုေတာင္းျခင္းျဖင့္ ေရာဂါေဝဒနာမ်ားေပ်ာက္ကင္းျခင္း စသည့္အရာမ်ားမရွိခဲ့လွ်င္ ဘဏ္စာရင္း၌ ေငြမစုေဆာင္းထား သကဲ့သုိ႔ျဖစ္ပါသည္။ ထုိေၾကာင့္ယေန႔ယံုၾကည္သူတိုင္းအတြက္ သက္ေသခံေပးေသာ မဂၤလာရွိသည့္ အေတြ႔အႀကံဳအမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ ထပ္၍ထပ္ခါခံစားရမည္ျဖစ္သည္။ ဤအေၾကာင္းကုိ မုဆိုးမတစ္ေယာက္၏ အျဖစ္အပ်က္ႏွင့္ လက္ေတြ႔က်က်ေဝငွခ်င္ပါသည္။

ေကာင္းကင္ဘ႑ာ စုေဆာင္းထားသူတစ္ဦး

       

“ပေရာဖက္အမ်ဳိးသား၏ မယားတစ္ေယာက္သည္ ဧလိရွဲထံသို႔လာ၍ ကိုယ္ေတာ့္ကြၽန္၊ ကြၽန္မ၏ခင္ပြန္းေသပါၿပီ၊ ကုိယ္ေတာ္ကြၽန္သည္ ထာဝရဘုရားကိုရုိေသေသာသူျဖစ္သည္ကုိ ကုိယ္ေတာ္သိေတာ္မူ၏။ ယခုမွာအေၾကြးရွင္သည္ ကြၽန္မ၏ သားႏွစ္ေယာက္ကို ကြၽန္ခံေစျခင္းငွါလာပါၿပီ ” ဟုေၾကြးေၾကာ္ေလ၏။ ဧလိရွဲ “သြားေလာ့၊ အိမ္နီးခ်င္းရွိသမွ်တို႔တြင္ လပ္ေသာအိုး တို႔ကုိငွါးယူေလာ့၊ မ်ားစြာေသာအုိးတို႔ကိုငွါးယူေလာ့၊”၏၏၏၏ ထုိမိန္းမသည္ သြား၍သားတို႔သည္ အုိးမ်ားကုိငွါးယူခဲ့ၿပီးမွ အိမ္ထဲသုိ႔ ဝင္၍ တံခါးကိုပိတ္လ်က္ဆီကိုေလာင္ေလ၏။ ထုိမိန္းမသည္လာ၍ ဘုရားသခင္၏လူကိုၾကား ေျပာလွ်င္သူက“ထုိဆီကိုသြား၍ ေရာင္းၿပီးလွ်င္အေၾကြးကိုဆပ္ေလာ့၊ ၾကြင္းေသာဆီကိုအမွီျပဳ၍ သင္ႏွင့္သားတို႔သည္ အသက္ေမြးၾကေလာ့ဟုဆို၏”                   (၄ရာ၊ ၄း၁-၇)။

          

အထက္ေဖၚျပပါက်မ္းပိုဒ္အရ ေသဆံုးသြားေသာ ပေရာဖက္သည္ ထာဝရဘုရားကိုေၾကာက္ရြံ႔ရုိေသေသာ သူျဖစ္သည္။ ဆုိပါပေရာဖက္ေသဆံုးသြားသည့္အခါသားႏွစ္ေယာက္အား ကြၽန္ခံရန္ေၾကြးရွင္သည္ ပေရာဖက္၏ ဇနီးထံလာ ေရာက္၍ သူမ၏ေယာက်္ားသည္ ထာဝရဘုရားကုိ ေၾကာက္ရြံ႔ၿုပီး ရုိေသေသာသူျဖစ္ေၾကာင္းေျပာဆုိပါသည္။ ဖခင္ပေရာဖက္ ႀကီးသည္ ဘုရားကုိေၾကာက္ရြံ႔ျခင္း၊ ရုိေသျခင္းဟူသည္သီလကုိ ဘ႑ာအျဖစ္စုေဆာင္းထားသည့္အတြက္ သူေသဆံုးသြား ေသာ္လည္း က်န္ရစ္သည့္မိန္းမႏွင့္သားႏွစ္ဦးမွာ ဒုကၡထဲမွလြတ္ေျမာက္၍ ေကာင္းခ်ီးခံစားခဲ့ရၾကေပသည္။ 

ပေရာဖက္ႀကီး ဧလိရဲွက အိမ္နီးခ်င္း မ်ားထံမွလပ္ေသာအုိးမ်ားရႏုိင္သေရြ႔ငွါးၿပီး ‚င္းအိုးမ်ားထဲသို႔ ဆီကိုေလာင္းထည့္ရန္ ေျပာဆိုသည့္ အတိုင္း နားေထာင္ျခင္းျဖင့္ ေဆာင္ရြက္သည့္အခါ အေၾကြးဆပ္ႏုိင္ရုံမွ်မက မိသားစု၏အသက္ေမြးရန္အတြက္ ဖူလံုသြား ေၾကာင္းေတြ႔ျမင္ရပါသည္။

          

ထိုပေရာဖက္သည္ ဘုရားသခင္ကုိေၾကာက္ရြံ႔ေသာသူျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ သူ႔မိသားစုအတြက္အာမခံခ်က္ရွိေလသည္။ ထုိေၾကာင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ဖခင္မ်ားအေနျဖင့္ ‚င္းပေရာဖက္နည္းတူ ဘုရားသခင္ကုိေၾကာက္ရြံ႔ရုိေသျခင္းတည္းဟူေသာ ေကာင္းကင္ ဘ႑ာကို ဘုရားသခင္ထံဘဏ္စာရင္းဖြင့္စုေဆာင္းထားပါက ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ဖခင္မ်ားေသဆံုးသြားပါေလေစ၊ က်န္ရစ္သူမိသားစု မ်ားအတြက္ ေကာင္းကင္ဘ႑ာ၏ အာမခံခ်က္ကိုဆက္လက္ခံစားရမည္ျဖစ္ပါသည္။ 

ဘုရားသခင္၏ ေကာင္းကင္ဘ႑ာသည္ ေလာကဘ႑ာထက္စိတ္ခ်ရပါသည္။ ဤအေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ယံုၾကည္သူတိုင္း စဥ္းစားဆင္ျခင္သင့္သည္သာမက ေလာကဘ႑ာထက္ ဘုရားသခင္၏ ဘ႑ာ၏ကုိစုေဆာင္းထားျခင္းတည္းဟူသည့္ ဘုရားသခင္အားေၾကာက္ရြံ႔ျခင္း၊ အမႈေတာ္ ျမတ္အတြက္ ပါဝင္အသက္ရွင္ျခင္း၊ နာမေတာ္ျမတ္၌ေပးလွဴျခင္းအျပစ္လႊတ္ျခင္းခံရသည့္ေက်းဇူးေတာ္ကုိ ေအာက္ေမ့သတိရျခင္း ျဖင့္ လက္ေတြ႔က်က်အသက္ရွင္လုိက္ေလွ်ာက္ႏိုင္ပါမည့္အေၾကာင္း ေမတၱာႏွင့္ေဝငွလုိက္ပါသည္။

သင္္သိပါရဲ့လား?

``မသိသူ ေက်ာ္သြား၊ သိသူ ေဖၚစား´´ ဟူေသာစကားရပ္ကို မိတ္ေဆြၾကားဖူးေပလိမ့္မည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ မသိနားမလည္ေသာ အရာမ်ားစြာ႐ွိေသာ္လည္း ဤဓမၼစာစုပါအေၾကာင္းအရာမ်ားကို မသိ႐ွိပါမူ မိတ္ေဆြသည္ အႀကီးမားတကာ့ အႀကီးမားဆံုးေသာ ဆံုး႐ံႈးျခင္းႏွင့္ ရင္ဆိုင္ဘို႔ရန္ ႐ွိေပသည္။
ဤဓမၼစာစုပါ အေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ မိတ္ေဆြ၏ ယခုဘ၀ႏွင့္ေနာင္ဘ၀အတြက္ အလြန္ပင္ အေရးႀကီးေသာေၾကာင့္ အဆံုးတိုင္ ဖတ္႐ႈေလလာဖို႔ရန္ ေမတၱာျဖင့္ ေရးသားလိုက္ရပါသည္။

ဖန္ဆင္း႐ွင္႐ွိသည္။ ေလာက၌ အဘယ္အရာမဆို အလိုအေလွ်ာက္ မျဖစ္လာတတ္ပါ။
အေၾကာင္းတရား ႐ွိ၍ အက်ဳိးတရားျဖစ္လာရသည္။ မိတ္ေဆြေနထိုင္ေသာ အိမ္သည္ သူ႔အလို
အေလွ်ာက္ မျဖစ္လာဘဲ ေဆာက္လုပ္ေသာသူ ႐ွိ၍ ျဖစ္လာရျခင္းျဖစ္သည္ မဟုတ္ပါေလာ။
ထိုနည္းတူ ဤကမၻာေလာကႀကီးႏွင့္ ျမင္ေတြ႕ေနရေသာစၾက၀ဠာတစ္ခုလံုးသည္လည္း ျပဳလုပ္သူ(ဖန္ဆင္း႐ွင္) ႐ွိေသာေၾကာင့္သာ ျဖစ္လာရျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ျပဳလုပ္သူ(ဖန္ဆင္း႐ွင္)
မွာ ``ထာ၀ရ ဘုရား´´တည္းဟူေသာ ဘြဲ႕နာမေတာ္႐ွိေတာ္မူေသာ အႏၱတန္ခိုး႐ွင္ ဘုရားသခင္
ပင္ျဖစ္သည္။ ထိုဘုရားသည္ တစ္ဆူတည္းေသာဘုရားျဖစ္ေတာ္မူ၏။ လူတို႔ေခၚ ေ၀ၚသမုတ္ၾကေသာ ဘုရားအမ်ား႐ွိေသာ္လည္း စစ္မွန္ေသာဖန္ဆင္း႐ွင္ဘုရားမွာ တစ္ဆူတည္း႐ွိသည္။ ထိုဘုရားသည္ မိတ္ေဆြႏွင့္ ကၽြႏု္ုပ္ကို အလြန္ခ်စ္ေတာ္မူသည္။

လူ၏ဘ၀အစ - ကမၻာေပၚ၌ လူသည္ မည္သို႔ ျဖစ္ေပၚလာသည္ကို ေလာက လူ႕ဥာဏ္ျဖင့္အမ်ဳိးမ်ဳိး
သံုးသပ္ ယူဆၾကေသာ္လည္း တိက်မွန္ကန္ေသာအေျဖကို သမၼာက်မ္းစာ၌သာ ေတြ႕႐ွိရေပသည္။ ထာ၀ရအ႐ွင္ ဘုရားသခင္သည္ ေျမမႈန္႔ျဖင့္ လူကို ဖန္ဆင္း၍ အသက္ဇီ၀ကို မႈတ္သြင္းသျဖင့္ လူျဖစ္လာရပါသည္(က၊ ၂း၇)။ ဘုရားသခင္သည္ ကမၻာဦးအစ၌ လူႏွစ္ေယာက္တည္းကိုသာ ဖန္ဆင္းခဲ့ပါသည္။ ထိုလူႏွစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာ အာဒံႏွင့္ဧ၀တို႔သည္ ဘုရားသခင္ျပင္ဆင္ထားေသာ ဧဒင္ဥယ်ာဥ္၌ ေပ်ာ္႐ႊင္ခ်မ္းေျမ့စြာ ေနထိုင္ၾက ရပါသည္။ စား၀တ္ေနထိုင္ေရးအတြက္ အစစအရာရာ ျပည့္စံု၏။ ဒုကၡဆင္းရဲ ျပႆနာ အနာေရာဂါ မ႐ွိ။ ပင္ပန္းစြာ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ဖို႔မလို။ သာယာလွပတင့္တယ္ေသာ ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ႀကီး၌ ေနထိုင္ခဲ့ၾကရပါ သည္။

ထိုဥယ်ာဥ္ကိုထိန္းသိမ္းေစာင့္ေ႐ွာက္ရန္ သူတို႔အား ဘုရားသခင္ ဘုရားသခင္တာ၀န္ေပးထား
သည္။ ဖန္ဆင္းစက ထိုသူတို၌ အျပစ္မ႐ွိ၊ ဘုရားသခင္ႏွင့္ ရင္းႏွီၤးစြာ မိတ္သဟာယဖြဲ႕ႏိုင္ၾကသည္။
အျပစ္တရား၀င္ေရာက္လာပံု - ထာ၀ရဘုရားသခင္က ``ေကာင္းမေကာင္းကို သိကၽြမ္းရာအပင္မွ
တပါး ထိုဥယ်ာဥ္၌ ႐ွိသမွ်ေသာ အပင္တို႔၏အသီးကို သင္သည္ စားရေသာအခြင့္႐ွိ၏။ ထိုအပင္၏ အသီးကိုကား မစားရ။ စားေသာေန႔တြင္ ဧကန္အမွန္ေသရမည္ဟု လူကို ပညတ္ထားေတာ္မူ၏။
´´ လူသည္ အထက္ပါ ပညတ္ခ်က္ကို ခ်ဳိးေဖါကျ္ခင္းျဖင့္ ဤေလာကသို႔ အျပစ္တရား၀င္ေရာက္လာ
ပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔လူသားမ်ား သည္ အျပစ္႐ွိေသာအာဒံ-ဧ၀မွ ေမြးဖြါးလာၾကသူမ်ားျဖစ္ၾက၍ ေမြးစကတည္းက အျပစ္႐ွိေသာ လူသားမ်ား ျဖစ္လာရပါသည္(က၊ ၂း ၁၆-၁၇၊ ေရာမ၊ ၅း ၁၂၊
ဆာ၊ ၅၁း ၅)။

အျပစ္သားႏွင့္ အျပစ္မ်ား - လူမ်ားစြာတို႔က မေကာင္းမႈ ဒုစ႐ိုက္၊ အျပစ္က်ဴးလြန္ေသာေၾကာင့္ အျပစ္သားျဖစ္လာရသည္ဟု ထင္တတ္ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အျပစ္မက်ဴးလြန္မိေစရန္ ဘာသာ
တရား၏ ပညတ္ခ်က္မ်ားကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေစာင့္ထိန္းႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကသည္။ သို႔ေသာ္
လူတိုင္းသည္ အျပစ္ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုကို က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကစၿမဲျဖစ္သည္။ မုသားေျပာျခင္း၊ ဆဲဆိုျခင္း၊ ေဒါသထြက္ျခင္း၊ မိဘစကား နားမေထာင္ျခင္း၊ အရက္ေသစာ ေသာက္စားမူးရစ္ျခင္း၊ ရန္ေတြ႕ျခင္း၊ မေကာင္းအျပဳအမူကို ျပဳက်င့္ျခင္း စသည္တို႔အနက္ တစ္ခုခုကို မိတ္ေဆြက်ဴးလြန္ခဲ့ဘူးေပမည္။ အျပစ္လုပ္မိ၍အျပစ္သားျဖစ္လာရျခင္းမဟုတ္၊ အျပစ္သားျဖစ္၍ အျပစ္လုပ္မိျခင္းျဖစ္သည္။
ဥပမာ- သရက္ပင္သည္ သရက္သီးကိုသီးသည္။ သရက္သီးသီး ေသာေၾကာင့္ သရက္ပင္ျဖစ္လာရျခင္းမဟုတ္ပါ။ တဖန္ ေခြးသည္ ေခြးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေဟာင္သည္။ ေဟာင္ေသာေၾကာင့္ ေခြး မျဖစ္လာပါ။ လူသည္လည္း အျပစ္သားျဖစ္ေသာအေၾကာင့္ အျပစ္ကို က်ဴးလြန္ရျခင္းျဖစ္သည္။ လူသည္ ေမြးစကတည္းက အျပစ္႐ွိသည္။ ဘုရားသခင္ေ႐ွ႕မွာ မသန္႔႐ွင္း၊
႐ြံ႕႐ွာစရာ သတၱ၀ါျဖစ္သည္။ အျပစ္လုပ္ဖို႔ သင္တန္းတက္စရာမလို၊ အျပစ္ကို အလြယ္တကူ လုပ္တတ္ၾကသည္။ ``သို႔ျဖစ္လွ်င္ ေရကိုေသာက္သကဲ့သို႔ ဒုစ႐ိုက္အျပစ္ကို ေသာက္လ်က္ ဆိုးညစ္ ႐ြံ႕႐ွာဘြယ္ေသာ လူသတၱ၀ါ၌ အဘယ္ဆိုဘြယ္႐ွိ သနည္း´´(ေယာဘ၊ ၁၅း ၁၆)။

ဘုရားအျမင္၌လူ - လူသည္ မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းသည္ဟု ထင္တတ္ေသာ္လည္း ဘုရားအျမင္၌ ေကာင္းကြက္ မ႐ွိေပ။ ႐ြံ႕႐ွာဘြယ္ရာ သတၱ၀ါကဲ့သို႔ျဖစ္သည္။ ဘုရားအျမင္၌ တီေကာင္၊ ပိုး႐ြ(ေလာက္
ေကာင္) ႏွင့္တူသည္။ (ေယာဘ၊ ၂၅း ၄-၆) ေလာက္ေကာင္သည္ ညစ္ညဴးေသာပိုးေကာင္ျဖစ္၍
လူတိုင္း ႐ြံ႕ရွာတတ္ၾကသည္။  မည္သည့္ေနရာ၌ ႐ွိေစကာမူ ႐ြံြ႕စရာေကာင္းသည္။ ထိုနည္းတူ လူသည္
လည္း ဘုရားေ႐ွ႕မွာ႐ြံ႕စရာေကာင္းသည္။ ေလာက္ေကာင္သည္ ညစ္ညဴးေသာအရာႏွင့္ အပုပ္အသိုး
မ်ားကို ႀကိဳက္သည္။ လူသည္လည္း ေကာင္းမြန္ေသာတရားစကားမ်ားထက္ မေကာင္းေသာအရာ
ကိေလသာ ညစ္ညဴးျခင္းစသည္တို႔ကို ႏွစ္သက္တတ္သည္။ ေလာက္ေကာင္သည္ ညစ္ညဴးေသာ
အရာမ်ားမွ မထြက္ခ်င္။ လူသည္လည္း အရက္၊ မူးရစ္ထံုထိုင္းေစေသာအရာ၊ ေဆးလိပ္၊ ေလာက အေပ်ာ္္အပါးတို႔ကို ခ်စ္၍ ထိုအထဲမွ မထြက္ခ်င္ျဖစ္သည္။ ပ်က္စီးတတ္သည့္ေလာက အရာမ်ားကို
တပ္မက္ စြဲလန္းၾကသည္။

လူ၏ စိတ္ႏွလံုးသည္ အစဥ္သျဖင့္ ဆိုးညစ္သည္။ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲ၍ အလြန္ယိုယြင္းေသာ သေဘာ႐ွိသည္။ လူ႔ႏွလံုးထဲ၌ ေကာင္းေသာအရာမ႐ွိ။ မိတ္ေဆြ၏ စိတ္ႏွလံုးသည္ ေကာင္း မေကာင္း မိမိကိုယ္ကို စစ္ေဆးၾကည့္ပါ။(က၊ ၆း ၅၊ ေယရ၊ ၁၇း ၉၊ မာ၊ ၇း ၂၀-၂၃) လူသည္ ဦးေခါင္းမွသည္ ေျခဖ်ားတိုင္ေအာင္ တစ္ကိုယ္လံုး အျပစ္႐ွိသည္။ မ်က္စိက မေကာင္းေသာအရာမ်ားကို ၾကည့္သည္။ ဦးေႏွာက္က မေကာင္းေသာအရာကို စဥ္းစားတတ္သည္။ ႏႈတ္က မေျပာသင့္ေသာစကား၊ မုသာ
စကား၊ သူတပါးကို ထိခိုက္နစ္နာေစေသာစကားကို ေျပာတတ္သည္။ နားက မေကာင္းေသာအရာကို
ၾကားခ်င္သည္။ လက္က မမွန္ေသာအျပဳ အမူကို ျပဳလုပ္တတ္သည္။  ေျခက မေကာင္းေသာေနရာကို သြားခ်င္သည္။ လူတစ္ကိုယ္လံုး ေကာင္းကြက္မ႐ွိပါ။ တစ္ကိုယ္လံုး အနာေရာဂါစြဲေသာ ႏူနာေရာဂါသည္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္(ေဟ႐ွာ၊ ၁း ၄-၆)။

ဘာသာတရားႏွင့္ေကာင္းမႈလုပ္ျခင္း - ဘာသာတရားတိုင္းသည္ ေကာင္းရာလုပ္ဖို႔ သြန္သင္ၾက
သည္။ လူအမ်ားကလည္း ကုသိုလ္ေကာင္းမႈလုပ္ျခင္းျဖင့္ ေကာင္းရာ ေရာက္မည္ဟုထင္တတ္ၾက
သည္။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကို မည္မွ် လုပ္ရပါမည္နည္း။ မိမိကုသိုလ္ေကာင္းမႈျဖင့္ တမ
လြန္ဘ၀အတြက္ အာမခံခ်က္ ႐ွိၿပီေလာ။ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ မလုပ္ရဟု မဆိုလိုပါ။ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ
သည္ လူ႕အျမင္၌ ေကာင္းေသာ္လည္း ဘုရားသခင္ေရွ႕မွာ ညစ္ေသာအ၀တ္ႏွင့္ တူသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကို ထာ၀ရ ဘုရားသခင္ လက္မခံပါ(ေဟ႐ွာ၊ ၆၄း ၆)။ ဥပမာ - ႏူနာေရာဂါစြဲလ်က္ တစ္ကိုယ္လံုး ညစ္ပတ္နံေစာ္ေနသူက မိတ္ေဆြအား ေစတနာအျပည့္ႏွင့္ လက္ဖက္သုပ္ကို သူ႔လက္ႏွင့္နယ္ကာ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးပါက မိတ္ေဆြ လက္ခံပါမည္ေလာ။ လက္မခံႏိုင္ပါ။ ထိုနည္းတူ ႐ြံ႕႐ွာဖြယ္ရာ အျပစ္သားျဖစ္ေသာ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကိုလည္းထာ၀ရဘုရားလက္မ
ခံႏိုင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ အသက္၀ိညာဥ္ငရဲမက်ဖို႔ ဘာသာ တရားလုပ္ျခင္းႏွင့္
ေကာင္းမႈလုပ္ျခင္းက မကယ္တင္ႏိုင္ပါ။

ဘာသာတရား၏ ပညတ္ခ်က္မ်ားသည္ အလြန္ေကာင္းေသာ္လည္း အျပည့္အ၀ လိုက္ေလ်ာက္
ႏိုင္သူ ႐ွိပါသေလာ။ မ႐ွိပါ။ က်မ္းစာက ေကာင္းေသာအက်င့္ကို က်င့္ေသာသူမ႐ွိ။ တစ္ေယာက္မွ်
မ႐ွိ(ေရာ၊ ၃း၁၂) ဟု ဆိုထားပါသည္။ ပညတ္တရားက လူအသက္ကိုမသတ္ရ။ သူ႕ဥစၥာကို မခိုးရ။
သူ႕မယားကို မျပစ္မွားရဟု ဆိုထားသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ လူအသက္ကို မသတ္ပါဟု ဆိုေသာ္လည္း လူတစ္ဦးအား မုန္းမိျခင္း၊ ေဒါသထြက္ျခင္း၊ ရန္ေတြ႕ျခင္းသည္ပင္ လူသတ္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု က်မ္းစာက ဆိုထားပါသည္။ သူ႕မယားကို မျပစ္မွားရဟူေသာ ပညတ္႐ွိေသာ္လည္း ကိေလသာစိတ္ႏွင့္ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးအား ၾကည့္႐ႈျခင္းသည္ပင္ သူ႕မယားကို မျပစ္မွားရဟူေသာ ပညတ္ခ်က္ကို
က်ဴးလြန္ေနၿပီ မဟုတ္ပါေလာ။ သူ႕ဥစၥာကို မခိုးရဟု ဆိုေသာ္ျငားလည္း သူတပါးဥစၥာကို တပ္မက္လိုခ်င္ျခင္းသည္ပင္လွ်င္ အျပစ္႐ွိေနၿပီ မဟုတ္ပါေလာ။

လူမတတ္ႏိုင္ -             ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ေကာင္းရာသုခဘံုကို စံျမန္းဖို႔ရန္ လူ႕နည္းလူ႕ဟန္ျဖင့္
အမ်ဳိးမ်ဳိး ႀကိဳးစားတတ္ၾကေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔၌ အျပစ္မ႐ွိေစရန္ မည္သို႔မွ် မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါ။ သမၼာက်မ္းစာက ကပၸလီလူ(လူမည္း)သည္ မိမိအေရအဆင္းကို၎၊ က်ားသစ္သည္ မိမိအကြက္အၾကားကို၎ ေျပာင္းလဲ ႏိုင္သေလာ။ ေျပာင္းလဲႏိုင္လွ်င္ ဒုစ႐ိုက္ကိုျပဳေလ့႐ွိေသာ
သူတို႔သည္  သုစ႐ိုက္ကို ျပဳျခင္းငွါ တတ္ႏိုင္ၾက လိမ့္မည္ဟု ဆိုထားသည္(ေယ၊ ၁၃း ၂၃)။ ဒုစ႐ိုက္ကို ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ျပဳေလ့႐ွိေသာ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ ဘုရားသခင္ေ႐ွ႕ေတာ္၌ သန္႔႐ွင္းေျဖာင့္မတ္ျခင္းငွါ
မည္သို႔မွ် မတတ္စြမ္းႏိုင္ပါ။

သတင္းေကာင္း - လူတစ္ဦးသည္ မိမိ၌ ႐ွိသည့္အနာေရာဂါကို မိမိအစြမ္းျဖင့္ မတတ္ႏိုင္သည္ကို
သိ႐ွိပါက ထိုအနာေရာဂါကို ေပ်ာက္ကင္းေစရန္ ကုသေပးႏိုင္ေသာ သမားေတာ္ထံ သြားရစၿမဲ ျဖစ္
သည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ လူသားတစ္ေယာက္စီတိုင္း၌ စြဲကပ္ေနေသာအျပစ္ေရာဂါကို မိမိ၏ ဘာသာတရား၊ အက်င့္အားျဖင့္ မကုသႏိုင္ေၾကာင္းသိ႐ွိလ်က္ ထိုအျပစ္ေရာဂါကို ကုသေပးႏိုင္သူ၊ အျပစ္မွ ကယ္တင္
သူကို ႐ွာရေပမည္။ မည္သူသည္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏ အျပစ္ကို ေျဖ႐ွင္းေပးႏိုင္သနည္း။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္
အျပစ္႐ွိ၍ မိမိအျပစ္ေၾကာင့္ ငရဲသြားထိုက္ေသာ္လည္း သင္ႏွင့္ကၽြႏ္ုပ္တိုခ်စ္ေတာ္မူေသာ
ဘုရားရွင္က အျပစ္ေျဖ႐ွင္းေပးရန္ ဤေလာကသို႔ ကယ္တင္ရွင္ေယ႐ႈကို ေစလႊတ္ခဲ့ပါသည္။

ေယ႐ႈခရစ္သည္ မည္သူနည္း - ေယ႐ႈသည္ ဤေလာကသို႔ လူသားအေနျဖင့္ ႄကြျမန္းေတာ္မူ
ေသာဘုရား ျဖစ္သည္။ ဤကမၻာမတည္မ႐ွိကတည္းက တည္႐ွိေသာဘုရားျဖစ္သည္။
ကိုယ္ေတာ္သည္ အရာခပ္သိမ္းကို ဖန္ဆင္းခဲ့ေသာဘုရားျဖစ္သည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း(၂၀၀၀)
ေက်ာ္က ဤေလာကသို႔ႄကြလာေတာ္မူေသာ အ႐ွင္ျဖစ္သည္။ သူသည္ အပ်ဳိကညာ၀မ္းမွ ေမြးဖြါးခဲ့၍ ေလာက၌ အသက္႐ွင္စဥ္ အျပစ္ဒုစ႐ိုက္ကို မျပဳ၊ သန္႔႐ွင္းျဖဴစင္ေျဖာင့္မတ္ေသာသူျဖစ္သည္။
ေယ႐ႈသည္ ေလာက၌ ႐ွိစဥ္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ အနာေရာဂါစြဲသူမ်ားကို ေရာဂါမွ ေပ်ာက္ကင္းေစျခင္း၊ နတ္ဆိုးစြဲခံရသူမ်ားအား ခ်မ္းသာေပးျခင္း၊ ေသေသာသူမ်ားကို ျပန္လည္အသက္႐ွင္ေစျခင္း၊ လူမ်ားစြာ တို႔အား မြန္ျမတ္ေသာ တရားေဒသနာမ်ားကို ေဟာၾကားျခင္းမ်ား ျပဳခဲ့ပါသည္။ သူ၏ အဓိက အေရးႀကီးဆံုးေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မွာ တစ္ေလာကလံုး႐ွိ လူအေပါင္းတို႔၏ အျပစ္မ်ားအတြက္ အေသခံျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ အျပစ္တရား၏အခ ေသျခင္းကို လက္၀ါးကပ္တိုင္ေပၚ၌ ေပးဆပ္ခဲ့သည္။

သခင္ေယ႐ႈ အေသမခံမွီ ဓမၼေဟာင္းအခ်ိန္ကာလက ဘုရား၏လူမ်ဳိးေတာ္ျဖစ္ေသာ အစၥေရးအမ်ဳိးသားတို႔သည္ ႏွစ္စဥ္ ဘုရားသတ္မွတ္ထားေသာေနရာ၌ သတ္မွတ္ထားေသာ
ယဇ္ေကာင္ျဖင့္ အျပစ္ေျဖျခင္းကို ျပဳလုပ္ရသည္။ တိရစၧာန္အေသြးကို သြန္း၍ ယဇ္ပူေဇာ္ရသည္။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္က သာလွ်င္ ထိုယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းအမႈကို ျပဳရသည္။ အေသြးမပါဘဲ အျပစ္လြတ္ျခင္း
မ႐ွိ။ ယခင္က အရိပ္အျဖစ္ျပဳခဲ့ေသာ ထိုအမႈသည္ ယခု၌ ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္ လက္၀ါးကပ္တိုင္ေပၚမွာ အေသခံျခင္း၊ အေသြးသြန္းျခင္းျဖင့္ မိတ္ေဆြႏွင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ အျပစ္႐ွိသမွ်ကို ေျဖ႐ွင္းခဲ့ပါသည္။ ``ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ ေယ႐ႈခရစ္၏ အေသြးေတာ္သည္ ငါတို႔ အျပစ္႐ွိသမွ်ကို ေဆးေၾကာေတာ္မူ၏။´´(၁ ေယာ၊ ၁း၇) မိတ္ေဆြ၏ အျပစ္မ်ားကို ေယ႐ႈခရစ္ အေသြးေတာ္ႏွင့္ေဆးေၾကာသန္႔စင္ၿပီးျဖစ္သည္။

ေယ႐ႈခရစ္သည္ မိတ္ေဆြ၏ အျပစ္အလံုးစံုကိုယူတင္လ်က္ လက္၀ါးကပ္တိုင္ေပၚ အေသခံ ခဲ့ေသာ
သူ ျဖစ္သည္။ ေဟ႐ွာ၊ ၅၃း ၆၌ “ထာ၀ရဘုရားသည္ ခပ္သိမ္းေသာ ငါတို႔၏ အျပစ္မ်ားကို ခရစ္ေတာ္
အေပၚ၌ တင္ေတာ္မူ၏” ဟုဆိုထားသည္။ မိတ္ေဆြ၏အျပစ္အလံုးစံုကိုေယ႐ႈ ယူေဆာင္သြားၿပီ ျဖစ္၍ မိတ္ေဆြ၌ အျပစ္မ႐ွိေတာ့ပါ။ မိတ္ေဆြသည္ ဘုရားလုပ္ေဆာင္ခ်က္ကို ယံုၾကည္နာခံရန္သာ ရွိေပ
သည္။

ေယ႐ႈသည္ လက္၀ါးကပ္တိုင္ေပၚ၌ အေသခံၿပီး သၿဂႍလ္ျခင္းခံရကာ သံုးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌
ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ခဲ့သည္။ မိမိသည္ ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ေၾကာင္း သူ၏ တပည့္ေတာ္မ်ားထံ ထင္႐ွားျပခဲ့သည္။ ထိုေနာက္ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ ျပန္လည္တက္ၾကြခဲ့သည္။ ေကာင္းကင္ဘံု၌ ကၽြႏု္ပ္တို႔ေနထိုင္ရန္ ျပင္ဆင္ေတာ္မူလ်က္႐ွိသည္။ မၾကာမီအခ်ိန္၌ ကမၻာေပၚသို႔ျပန္လည္ ၾကြလာ
ဦးမည္။ လူသားအေပါင္းတို႔ကို တရားစီရင္မည္။

ခ်စ္ေသာအေဆြ ထိုအ႐ွင္ေယ႐ႈအေၾကာင္းကို မိတ္ေဆြသိ႐ံုႏွင့္မၿပီးေသးပါ။ ထိုအ႐ွင္ကို
မိတ္ေဆြ၏ ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ သိမွတ္၀န္ခံဖို႔လိုသည္။ ထိုအ႐ွင္ေယ႐ႈသည္ မိတ္ေဆြ၏
ယခုဘ၀ႏွင့္ တမလြန္ ဘ၀အတြက္ အာမခံခ်က္ေပးပိုင္ေသာအ႐ွင္အျဖစ္ ယခုပင္လက္ခံႏိုင္
ေပသည္။ ေအာက္ပါ ဆုေတာင္းခ်က္ျဖင့္ ယံုၾကည္စြာ ဆုေတာင္းၾကည့္ပါ။

အ႐ွင္ေယ႐ႈဘုရား- ကၽြန္ေတာ္/ကၽြန္မသည္ အျပစ္သားျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္ေတာ္ေ႐ွ႕မွာ
ညစ္ညဴးေသာသူ ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ကၽြန္ေတာ္/ကၽြန္မကိုခ်စ္၍ အျပစ္အဖိုးအခကို လက္၀ါးကပ္တိုင္၌ ေပးဆပ္လ်က္ အေသခံခဲ့ျခင္းျဖင့္ အျပစ္မ်ားကို ယူတင္သြားသည့္အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ အေသြးေတာ္ျဖင့္ အျပစ္႐ွိသမွ်ကို ေဆးေၾကာသန္႔႐ွင္းေစသည့္အတြက္္ ေက်းဇူူးတင္ပါသည္။ အ႐ွင္ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္ကို ကၽြန္ေတာ္/ကၽြန္မ၏ အျပစ္မွ ကယ္တင္ေသာ
အ႐ွင္အျဖစ္ ယံုၾကည္ပါသည္။ (အာမင္)

က်ိန္ျခင္းႏွင့္ ေကာင္းၾကီးေပးျခင္း

ဆိုး - ညစဥ္ခြန္အား

ေကာင္းကင္ဘံုကို တိုင္တည္၍ မက်ိန္ၾကႏွင့္၊ ေျမၾကီးကိုတိုင္တည္၍ မက်ိန္ၾကႏွင့္။ ထိုမွတပါး ဘယ္အက်ိန္မွ် 
မက်ိန္ၾကႏွင့္။ (ရွင္ယာကုပ္ၾသ၀ါဒစာ ၅း၁၂)

တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့မွာ အထင္ကရ ေျပာစရာအရည္အခ်င္းေကာင္း တစ္ခုမွ် မရွိခဲ့ပါဘူး ဟု ေျပာရမွာပါ။ 
ငယ္စဥ္က စာမေတာ္လို႔ ဆုလည္းမရဘူးပါ။ အားကစားမွာလည္း ဘိတ္ေခ်းျဖစ္ပါတယ္။ ဆယ္တန္းေတာင္ 
ေအာင္ပါ့မလား ဟု ေအာက္ေမ့ၾကပါ၏။ အရပ္ပုလြန္းသျဖင့္၊ မ်က္စိလည္း မေကာင္းတာမို႔ ဘယ္သူမွလည္း 
မေလးစားခဲ့ပါ။ သို႔ေသာ္ တစ္ေန႔မွာ တိုင္းအဆင့္ စာစီစာကံုး ျပိဳင္ပြဲမွ တတိယဆုရပါသည္။ ၀င္ျပိဳင္သူလည္း 
သံုးေယာက္တည္းပါ။အဲဒါကို မသိေသာ  ဘၾကီး ဦးထြန္းေရႊက အထင္တၾကီးႏွင့္ ဒီေကာင္ ဘယ္ေနရာမွ သံုးစားမ
ရေပမဲ့ စာေပဖက္မွာေတာ့ ေလာက္ေလာက္လားလား ဆုေတြရတယ္။ ထြန္းကားမယ့္အေကာင္ ဟု ခ်ီးက်ဴးပါသည္။ 
သတင္းစာထဲမွာ ပါေသာ ကြ်န္ေတာ့ ဓါတ္ပံုကို စိုက္ၾကည့္ရင္း၊ ငါတို႔အမ်ိဳးထဲမွ သတင္းစာထဲေတာင္ ပါတယ္ဆိုေတာ့ 
အားေပးရမယ္ ဟု ဆိုျပီး အမ်ိဳးေတြဆီ ေငြလိုက္စုကာ၊ တစ္ဆယ္က်ပ္တိတိ ဆုခ်ခဲ့ပါသည္။ ဘၾကီး၏ ေကာင္းၾကီး
ေပးျခင္းကို ခံရလွ်င္ အားတက္၍ ဖိျပီး စာေရးရာ၊ ေနာင္ ငါးႏွစ္မွာ ကြ်န္ေတာ္ ၀တၱဳေရးသူ ျဖစ္လာပါသည္။

သားသမီးမ်ားကို အားေပးရာမွာ၊ ေကာင္းၾကီးေပးရမွာ ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ဆိုးဆိုးႏွင့္ ကေလးမ်ားကို 
အလကား အသံုးက်မွာ မဟုတ္ဘူး၊ ေကာင္းစားမွာမဟုတ္ဘူ။ .. ဟုေျပာလွ်င္၊ က်ိန္ဆိုသကဲ့သို႔ ျဖစ္တတ္၍ ဆင္ျခင္
ရမွာပါ။ အစၥေရးျပည္ အလည္ေရာက္သူမ်ားက ဂိေလေဗာေတာင္ကို သြားၾကည့္ပါသည္။ အင္မတန္ စိုက္ပ်ိဳးေရး 
ေတာ္ေသာ အစၥေရး လူမ်ိဳးေတြ ဘယ္လိုပဲ ၾကိဳးစားပါေစ၊ စိမ္းလန္းလာျခင္း မရီေသာ ပကတိ ေတာင္ကတံုးမ်ား ျဖစ္ပါ
သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အစိုးရကေတာင္ လက္ေလွ်ာ့ထားပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ျဖစ္ရပါသနည္း၊ တစ္ခါတံုးက 
က်ိန္ဆိုျခင္း ခံရ၍ ျဖစ္ပါသည္။ အို .. ဂိလေဗာေတာင္တို႔ .. သင္တို႔အေပၚမွာ ႏွင္းမက်ေစႏွင့္၊ မိုယ္းမရြာေစႏွင့္၊ 
ပူေဇာ္ရာ အသီးကိုသီးေသာ လယ္ကြက္မရွိေစႏွင့္ (၂ရာ၁း၂၁) ဟု က်မ္းစာလာပါသည္။ ထိုက်ိန္စာအတိုင္း 
ယေန႔ထက္တိုင္ေအာင္ နည္းပညာအသစ္ေတြႏွင့္ ဘယ္လိုပဲ ျပဳျပင္ပါေစ၊ ဂိေလေဗာေတာင္တို႔က စိမ္းလန္းစိုေျပဖို႔ရန္ 
မိမိကိုယ္ကို က်ိန္ဆိုခဲ့ေသာ မိခင္ ေရဗကၠာသည္ တကယ္ပဲ သား၊ ယာကုပ္ကို ခ်စ္ခင္ တမ္းတလြမ္းရေသာ္လည္း 
တဖန္ျပန္၍ မေတြ႔ခဲ့ရေတာ့ပါ။

က်ိန္ဆိုျခင္းကို မျပဳၾကပါႏွင့္။ ေကာင္းၾကီးေပးျခင္းကိုသာ ျပဳၾကရေအာင္။ စိတ္ရွည္ႏိုင္ေအာာင္ ပင္ပမ္းခဲ့သည္တိုင္ 
သားသမီး၊ အိမ္သူ၊ အိမ္သားတို႔ အက်ိဳးအတြက္ မက်ိန္ဆိုပဲ ေနၾကရေအာင္။

ဆုေတာင္းျခင္းသည္ေအာင္ျမင္ျခင္း၏လမ္းစျဖစ္သည္။

odu©mawmf&q&mOD;*dk&Sif;armif

(tuWefyf\yXemonfrD;&IdUaomeHUomaygif;uJUodkU4if;?vufudkcsDjcif;onfnOD;,HylaZmf

ouúmuJUodkU4if;?a&SUawmfüjyifqifvsuf&Sdygapaom/ 

qmvHusrf; 141;2 )

        bk&m;ociftoHk;jyKaomvlwpfa,mufoifjzpfvdkygovm;?þar;cGef;\tajzonfvG,fr

vdkvdkESifUajzzdkU&efcufcJaomar;cGef;jzpfavonf/bk&m;ociftoHk;jyKaomolxuftoHk;

awmfcHEdkifaomol[kqdkvQifydkjyD;rSefygvdrfUrnf[kxifrdygonf/

        ,aeUvlom;rsm;\toufwmwGifatmifjrifrIudkvlom;wdkif;qmiwfawmifUwMuonf/

ausmif;wufaomausmif;ol?om;rsm;uESpfpOfESpfwdkif;ausmif;pmar;yGJudkatmifjrifjcifMu

onf/xdkUtwlpD;yGm;a&;vkyfaomvkyfief;&Sifrsm;onfvnf;vpOfvwdkif;olwdkU\tjrwfudk

wGufcsufaeMuonf/odkUaomfvnf;pmar;yGJatmifpm&if;xGufaomtcgausmif;om;wdkif;

pmar;yGJratmifMuyg/tusdK;tjrwfr&onfUpd;yGm;a&;vkyfief;&Sifrsm;pGmwdkUonfvnf;aeU

pOfqdkovdkqdkifcef;rsm;?&Hk;cef;rsm;ydwfvdkuf&onfudkawGUjrifaeMu&rnfjzpfayonf/

    bk&m;ocif\vlonftb,fodkUaomfoljzpfoenf;[kpOf;pm;p&m&Sdygonf/bk&m;ocif

\EdkifiHawmfudktarGrcH&aomolrsm;twGuf?wenf;tm;jzifUbk&m;ocif\vlr[kwfaom

olrsm;udk*vmwdMo0g'pmapmifxJwGifwrefawmfMuD;&Sifaygvkuazmfjyxm;onfrSm 

]] ZmwdyuwdtusifUwdkUonfxif&Sm;Mu\/xdktusifUwdkUrlum;?olUr,m;udkjypfrSm;jcif;?

rw&m;aomarxkefürSD0Jjcif;?npfnl;pGmusifUjcif;?udavomvGefusL;jcif;?&kyfwkudkudk;uG,f

jcif;?olwpfyg;udkjyKpm;jcif;?&efjidK;zGJUjcif;?&efawGUjcif;?*kPfjydKifjcif;?trsufxGufjcif;?jiif;cHk

jcif;tcsif;csif;uGJjym;jcif;?oif;cGJjcif;?olUtusdK;udkjiLpljcif;?vltoufudkowfjcif;?,pfrsdL;

udkaomufusL;jcif;?yGJvkyfjcif;rSpíxdkodkUaomtusifUaywnf;/xdkodkUaomtusifUudkusifU

aomolwdkUonfbk&m;ocif\EdkifiHawmfudktarGrcH&Mu[ktxufuigajymESifUcJUjyD;

onfUtwdkif;,ckyifvnf;igajymESifU\}} (*vmwd 5;19-22)/

        vlom;wdkif;wGifrdrdwdkUudk;uG,f&m,HkMunfrIrsm;&SdMuonf/xdkbmomw&m;wdkif;wGifvnf;

r&Sdrjzpfaomt&monfqkawmif;jcif;jzpfonf/urÇmausmfoif;tkyfq&mESifUpma&;q&m

MuD;csufprpf(CHUCK SMITH)uoifatmifjrifxif&Sm;aomolwpfa,mufjzpfvdkvQift&m

tm;vHk;udkqkawmif;jcif;jzifUtpjyKvdkufyg[kwdkufwGef;azmfjyxm;onf/wpfcgutar&d

uefvlrsdL;omoemjyKq&mwpfOD;onfuWefawmftrIawmfaqmifaeaomtoif;awmfodkU

a&mufvmumtoif;awmf\aemufcHordkif;ESifUtpjyKyHkrsm;udkar;jref;ygonf/uWefawmf

vnf;aemufcHordkif;ESifU,aeUtoif;awmfrSaqmif&GufaeaomtrIawmfvkyfief;rsm;udk

&Sif;jyjyD;aemufqHk;üoluar;cGef;wpfckar;ygonf/

þrQwdkawmif;vSaomtcsdefumvwGifrsm;pGmaomomoemUvkyfief;rsm;udkvkyf

aqmifEDkifcJUonf/oifb,fusrf;pmausmif;xGufvJ[kuWefawmfudkar;cJUygonf/ol\ar;

cGef;udkuWefawmftajzay;cJUonf/odkUaomfvnf;þt&mrsm;onfb,fausmif;xGufonf

qdkonfUar;cGef;ESifUroufqdkifay/uWefawmfut&mtm;vHk;udkbk&m;ocifESifUqkawmif;

jcif;tm;jzifUomvQiftpjyKjcif;omvQifjzpfaMumif;rdrd\ynmwpfckrSrygaMumif;bk&m;

ocifxHqkawmif;ítyfESHumvdktyfaomt&mrsm;udkbk&m;rStcsdefrSDjyifqifay;aMumif;

udkolUtm;&Sif;jycJYygonf/

        a&mrMo0g'pmapmifxJwGifwrefawmfMuD;&Sifaygvku]]ajrmfvifUvQuf0rf;ajrmufMuavmU/

qif;&J'ku©a&mufaomtcgonf;cHMuavmU/qkawmif;yXemjyKjcif;trIudktjrJjyKMuavmU}} 

(a&mr12;12)[kwdkufwGef;xm;onf/uWefawmftrIawmfaqmifaomae&mwGiftrsdK;rsdL;

aomtcufcJrsm;ESifUMuHKawGUae&onfUtMudrfaygif;onfrenf;vSay/wpfcgwpfavwGif

ausmif;uav;rsm;pm;zdkU&efqefr&SdonfUtcsefvnf;&SdcJUonf/rD;c?a&c?tdrfXm;cay;&ef

ponfUjyomemrsm;onfyiftxl;tqef;r[kwfay/wpfcgwpf&0efxrf;rsm;tm;ay;&efv

pmr&SdonfUtcsdefvnf;rsm;pGm&SdcJUonf/odkUaomfvnf;xdkodkUaomftcsdeftcgrsm;wGifvludk

udk;pm;jcif;xufbk&m;xHqkawmif;jcif;trIudkuWefawmfwdkUjyKcJUonf/rsuf&nfusvQufqk

awmif;aomuWefawmfwdkU\qkawmif;jcif;ESifUuav;rsm;\qkawmif;oHudkbk&m;onf

tcsdefrSDjyifqifay;cJUonf/

        uWefawmfwdkUtrIawmfaqmifaeaomaus;Zl;awmfomoemonfaiGtm;jzifUtvkyf

vkyfaomtzGJUr[kwfay/,HkMunfjcif;udktajccHíqkawmif;jcif;tm;jzifUtrIawmfaqmif

aomomoemjyKtzGJUjzpfygonf/,aeUaus;Zl;awmfomoem\&nfrSef;csufyef;wdkifonf

toif;awmfr&Sdao;onfUae&mrsm;wGiftoif;awmfopfrsm;wnfaxmif&efjzpfonf/

,cktcsdefxdtoif;awmftyg;(30)ausmfudkwnfaxmifEdkfifcJUjyD;jzpfonf/þodkUvkyfaqmif

jcif;rsm;onfaiG&Sdívkyfaqmifaejcif;r[kwfyg/,HkMunfjcif;udktajccHíqkawmif;jcif;

tm;jzifUomvkyfaqmifaejcif;omvQifjzpfonf/

        ,aeUuWefawmfwdkUc&pf,mefrsm;onfqkawmif;jcif;ESifUywfoufírsm;pGmtm;enf;ae

ao;onfudkawGU&onf/or®musrf;pmxJwGifom"ursm;pGm&Sdayonf/(wrefawmf 3;1)

wGif]]xdktcgyXemjyK&aomoHk;csufwD;tcsdefüayw&kESifUa,m[efwdkUonfAdrmefawmfodkU

wufMuonf&Sdaomf}}/bk&m;udkcspfaomolrsm;onfbk&m;ESifUapmapmpum;ajymzdkU&efvdk

onfudkayw&kESifUa,m[efom"utm;jzifU,aeUc&pf,mefrsm;udkrD;armif;xdk;jyxm;

onf/&SifaygvkuoufomavmedwfrSm&Sdaomc&pf,mef,HkMunfolrsm;udk]]rjcm;rvyf

qkawmif;yXemjyKMuavmU}}[kwdkufwGef;azmfjyxm;onf/

        qkawmif;jcif;ESifUywfoufít"duusaomtcsuf(5)csuf&Sdygonf/4if;wdkUrSmtjyef

tvSefqufqHrI?0wfjyKudk;uG,fjcif;?0efcsawmif;yefjcif;?toem;cHjcif;?awmif;qdkjcif;wdkU

jzpfMuonf/,aeUuWefyfwdkUqkawmif;onfUtcgwdkif;þtcsufrsm;udkowdjyKrd&efvdktyf

ayonf/

(1)tjyeftvSefqufqHrI ( Relationship )

        qkawmif;jcif;wGift"duusaomtcsufrSmbk&m;ocifESifUvlom;rsm;tMum;tjyeftvSef

qufqHrIyifjzpfonf/udk,fawmfoifay;aomyXemawmfqkawmif;jcif;wGif 

 ]]aumif;uifbHkü&SdawmfrlaomfuWefyfwdkYtz}}[kyg&Sdygonf/þodkUqkawmif;jcif;

onftzESifUom;tMum;tjyeftvSefqufqHrIudkazmfjyaejcif;yifjzpfonfxdktcsufudk

c&pfawmfbk&m;udk,fawmfwdkifoifay;awmfrljcif;jzpfonf/ om;utazxHwGifvdkaom

t&mrsm;udk&if;&if;ESD;ESD;jzifUawmif;avQmufaejcif;oabmrsdL;jzpfonf/

(2) 0wfjyKudk;uG,fjcif; ( Worship )

        tjcm;ta&;MuD;aomtcsufwpfckrSm0wfjyKudk;uG,fjcif;jzpfonf/qkawmif;jcif;onft

ouf&Sifawmfrlaomfxm0&bk&m;ocifudkudk;uG,f0wfjyKjcif;yifjzpfonf/xdkt&Sifonf

t&mtm;vHk;udkzefqif;ydkifoawmfrlaombk&m;jzpfonf/ ayw&kESifUa,m[efwdkUqk

awmif;jcif;tpjyKyHkudkavUvmygu]]tpdk;&awmfrlaomt&Sif?udk,fawmfonfaumif;uif?

ajrMuD;?ork'´&mrSpíxdkt&yfwdkUü&SdorQwdkUudkzefqif;awmfrlaombk&m;ocifjzpfawmfrl

\}}(wrefawmf4;24)[ktpjyKazmfjyxm;onf/vdktyfaomqkrsm;udkrawmif;avQmufrSD

touf&Sifawmfrlaombk&m;ocifESifU0wfjyKudk;uG,frIudktpjyKxm;onfudkawGU&Sd

&ayonf/

        xdkUaMumifUqkawmif;jcif;tm;jzifUuWefyfwdkUonftouf&Sifawmfrlaombk&m;udkudk;uG,f

0wfjyKjcif;jzpfonfudkowdxm;&ayrnf/,aeUc&pf,mef,HkMunfolrsm;onfqkawmif;jcif;

udktouf&Sifawmfrlaombk&m;ociftm;0wfjyKudk;uG,fjcif;r[kwfbJrdrdwdkU\vdktyfaom

t&mrsm;udkawmif;qdkíay;ydkifawmfrlaomarSmfq&mvdkoabmxm;aeonfudkawGUae&

onf/wpfcgwpf&Hc&pf,mefrsm;onf'ku©a&mufrSqkawmif;aomolrsm;pGmudkvnf;ywf0ef;

usifwGifawGUae&onf/em;vnf&efrSmbk&m;ocifonfvdktyfaomt&mrsm;udkawmif;

vQifay;ydkifawmfrlaomarSmfq&mr[kwfay;/

        c&pfawmfbk&m;udk,fawmfwdkifu&Sifa,m[efc&pf0ifxJwGif]]udk;uG,faomolrSeforQwdkU

onfcrnf;awmfudkeH0dnmOfESifU4if;?opömw&m;ESifU4if;?udk;uG,f&rnfUtcsdefumvonf

vmí,ckyifa&mufvQuf&Sd\taMumif;rlum;?xdkodkUudk;uG,faomolwdkUudkcrnf;awmf

onftvdk&Sdawmfrl\/ }}(a,m4;23) [kazmfjyxm;onf/

(3) 0efcsawmif;yefjcif; ( Confession )

        ]]olwpfyg;onftuWefyfwdkUudkjypfrSm;aomtjypfrsm;udktuWefyfwdkUonfvGwfouJUodkU

tuWefyfwdkU\tjypfrsm;udkvGwfawmfrlyg}(&SifróJ6;12) c&pfawmfonfavmuom;rsm;

\tjypftwGuftaocHcJUjyD;jzpfonfxdktwGufaMumifU twdwf?ypöKyÜef?tem*wfumv

twGufavmuvlom;rsm;onfxm0&u,fwifjcif;qkaus;Zl;awmfudk&&Sdrnfjzpfonf/

        ]]udk,ftjypfwdkUudkabmfjyawmif;yefvQif?igwdkUtjypfrsm;udkvGwfí'kp&dkuf&SdorQESifUuif;

pifapjcif;Xgbk&m;ocifonfopömw&m;ESifU4if;?ajzmifUrwfjcif;w&m;ESifU4if;jynfUpHkawmf

rl\/}}(1a,m1;9) xm0&t&Sifbk&m;ocifonft&mtm;vHk;udkodaomnmOfESifUjynfUpHk

awmfrlaombk&m;jzpfonf/uWefyfwdkU\vGefusL;aomtjypfrsm;udkvnf;rawmif;yefcifu

yifodawmfrlaombk&m;jzpfonf/odkUaomfvnf;bk&m;ocifonfuWefyfwdkU\EIwfrSawmif;

yefoHudkvdkcsifaombk&m;jzpfonf/or®musrf;pmxJwGif'g0dwfrif;MuD;onftjypf'kp&dkufudk

cPcPjyKaomoljzpfonf/odkUaomfvnf;bk&m;ocif\cGifUvGwfjcif;udktjrJ&&Sdaomol

jzpfonf/taMumif;rSmol\trSm;udktjrJwrf;EIwfrS0efcsawmif;yefaomaMumifUjzpfonf/

,aeUrsufarSmufawmfwGifrsm;pGmaomvlwdkUonfrdrdwdkU\tjypfrsm;udk0efcsawmif;yefzdkU

&eftwGuf0efav;aeMuonf/txl;ojzifUacgif;aqmifvkyfaeaomolrsm;onfydkíyif0ef

av;aewwfMuonf/

        xdkUaMumifUqkawmif;jcif;0wfudktjrJjyKonfUtcgwGifrdrdwdkU\tjypfrsm;udkbk&m;ocif

\a&SUawmfarSmufwGif0efcsawmif;yef&efvdktyfonf/bk&m;ocifonfuWefyfwdkU\EIwfrS

awmif;yefoHudkMum;jcifaombk&m;jzpfonf/

(4) toem;cHjcif; ( Petition )

        &efukefwuúodkvf?ta0;oifXmecGJwGifynmqnf;yl;pOfuaemufqHk;ESpfpmar;yGJajzcgeD;

cHkeHygwfrsm;xGufvmaomtcguWefawmfemrnfygrvmyg/aemufqHk;wGifausmif;om;a&;&m

XmewGifoGm;a&mufpHkprf;&mausmif;vcay;oGif;&efaiGusefao;aMumif;?tcsdefrSDpmar;yGJ

ajzqdkvdkygutoem;cHpmwifí&aMumif;udkajymqdkvmygonf/aemufqHk;wGiftoem;cH

pma&;oGif;jyD;usefaeao;aomausmif;vcrsm;udkay;oGif;umaemufqHk;ESpfpmar;yGJudk

0ifcGifU&onfomrur[m0dZÆmwef;udkyifwufcGifU&cJUonf/uWefawmf\b0wGifyxr

OD;qHk;aomtoem;cHpmwifoGif;&jcif;jzpfonf/þodkUwifoGif;&mwGifrdrd\vdktyfaom

taMumif;t&mrsm;ESifUtcuftcJrsm;udka&;om;&onf/

        xdkenf;wlpGmyifbk&m;ocifxHwGifqkawmif;jcif;onfrdrd\vdktyfaomtcuftcJrsm;

udktoem;cHpma&;oGif;&jcif;yifjzpfonf/Oyrmtm;jzifUc&pfawmfa,&Ibk&m;udk,fawmf

wdkifuWefyfwdkUtm;oifay;aomt&mrSm ]]toufarG;avmufaomtpmudktuWefyfwdkUtm;

,aeUay;oem;awmfrlyg }}(róJ6;10) [kyXmemawmfqkawmif;csufwGifazmfjyxm;

onf/þodkUtoem;cHcJUjyD;ygubk&m;ocifonfol\cspfjcif;arwÅmawmfudk

oGef;avmif;rnfjzpfayonf/

(5) awmif;qdkjcif; ( Intercession )

       awmif;qdkjcif;(odkU)awmif;cHjcif;onfwpfpHkwpfOD;xHrStjcm;aomfwpfa,muf

uwpfpHkwpfckudk&,lEdkif&efawmif;qdk&,ljcif;jzpfonf/jrefrmtbd"mefxJwGifawmif; 

qdkonfrSmwpfpHkwpf&mjyKvkyfay;&efarwÅm&yfcHjcif;jzpfonf[kazmfjyxm;onf/ 

ocifc&pfawmfu]]oifwdkUonfig\emrudktrSDjyKíwpfpHkwpfckaomqkudkawmif;vQif

awmif;onftwdkif;igjyKrnf/}}(a,m14;14)'gaMumifUc&pf,mef,HkMunfolrsm;t

wGufqkawmif;jcif;onfrdrdwdkUvdktyfaomt&mrsm;udkt&mcyfodrf;udkydkifoawmfrl

aombk&m;xHawmfyg;rSqkyef&,ljcif;jzpfonf/

        ,aeUc&pf,mefrsm;onfqkawmif;aeMuonf/tajz&aomfqkawmif;csufrsm;pGmudkvnf;

oufaocHcsufrsm;Mum;emjcif;tm;jzifUodEdkifonf/tcsdLUvnf;nnf;oHrsm;Mum;ae&onf?

qkawmif;wmMumjyD&vnf;r&bl;pojzifUtrsdL;rsdL;aomtoHrsm;udkuWefyfwdkUywf0ef;usif

wGifMum;ae&onf/'gaMumifUvlwdkif;qkawmif;aeMuonfrSefygonfodkUaomfvnf;

txufazmfjyygtqifUrsm;ESifUudkufnDygovm;qkdonfudkjyefvnfqef;ppf&if;qkawmif;

jcif;tm;jzifUbk&m;ocif\tvdkawmfESifUtnDtouf&SifEdkifaombk&m;ocif\vlrsm;

jzpfEdkifygap&efEdI;aqmftyfygonf/